Xoşa o gün ki, mənim qəm günümdə yarım idin,Ənis-munis, qəmxar-qəmgüsarım idin.

Gözümdə nur, könüldə sərvər, cismdə can,Qərar, tabü təvan, səbr, ixtiyarım idin.

Kəməndi-ahımla damı-eşqə salmışdım,Qəribə seyd eyləmişdim, əcəb şikarım idin.

Təaxürüm var idi tacirani-eşq içrə,Mətai-hüsnlə aləmdə bir etibarım idin.

Adın dilimdə, üzüm xaki-asitanında,Sərir nazda, bir şahi-tacidarım idin.

Nə bais oldu vüsalə mübəddəl oldu firaq?Xoşa o gün ki, mənim eyşi-ruzigarım idin.

Nədəndi lalə sifət bağrıma çəkibsən dağ?Üzari-al ilə bir türfə laləzarım idin.

Ümidim özgəyə yox, ey səba, səni tarı!Söylə o yarə ki, axır ümidvarım idin.

Deyir fəğanla gülzari-hicrdə Sidqi,Xoşa o gün ki, mənim yari-gülüzarım idin.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви