Meynələr
Əkdim sizi dünən özüm, meynələr,Üstünüzdə oldu gözüm, meynələr!
Çubuğunuz elə bil ki, söz qanır,Bığlarını eşə-eşə uzanır.Nə istidən, nə küləkdən usanır,Yoxdur sizə daha sözüm, meynələr!
Zəhmətimi qoyun alım qələmə,Quraqlıqda, – bəllidir bu aləmə –Dibinizə bol su tökdüm selləmə,Qumlar üstə qaldı izim, meynələr!
Yastığınız Abşeronun qumları,Mirvaridir sanki onun qumları.Bilməsə də qayda-qanun qumlarıDözər buna, dözər bizim meynələr.
Sağaldıqca xəzrilərdən yaranızQumlar üstdə nəfəs alır qoranız.Təbiətlə düzələndə aranız,Gəlin sizə qurban kəsim, meynələr.
O zaman ki, salxımınız xal salır,Hüsnünüzə insan baxıb mat qalır.Bostandakı kal qarpızı dərd alır,Qiymətlidir ondan üzüm, meynələr!
Misilsizdir qara şanı, ağ şanı,Hərəsinin ayrı-ayrı nişanı.Hər salxımı bal şanıdır, bal şanı,Qoy onları özüm üzüm, meynələr!
Kəhrabatək saraldıqca hər giləSəbət-səbət göndərirəm yargilə.Bir bağda ki, güllər gülə, bar güləNecə gülməz mənim üzüm, meynələr!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/suleyman-rustem-meyneler
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Köçəndən sonra da tək olmayaydım,Yanımdan yol keçən ellər olaydı.
Üç nəfər qalmışıqBir yerdə bitirdik orta məktəbi,Öpüşüb ağladıq, ayrıldıq bir gün.
Ölməyi bacar!Şair, gəl dostunun ömrün boyuncaKönlündən keçəni bilməyi bacar.
Vicdanımsan, Azərbaycanım!Şan-şöhrətli bir ölkəsən, Azərbaycanım,Əzəmətli bir ölkəsən, Azərbaycanım!