Döşünə döyərdi o kürsülərdə,Əliylə sinəsi əlbəyaxaydı.İş vaxtı üzünü görməsələr də,Gərək hər iclasda səsi çıxaydı.

Bir gün o çıxmadı söz güləşinə,Dərdinə nə dərman, nə kömək oldu.Dedilər, o qədər döydü döşünə,Axırda ürəyi döyənək oldu.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов