Pərvizin şəkli
Şəhərdə gəzdirirdiAnam bu səhər bizi,Dedim ona, gəlsənə,Çəkdirək şəklimiziŞəkil çəkən əmininOtağına gəldik biz.Əvvəl gülüb sevindiKiçik qardaşım Pərviz,Anamın qucağındaO, dinməzcə oturdu.Əmi də sevindi ki,Nə sakit oğlandur bu?İşıqlar yanan kimiDodaqları büzüldü.Aparata baxandaGözündən yaş süzüldü.O, diksinib qorxudanÇığırdı birdən-birə,Anamın qucağındanAz qaldı düşsün yerə.Əmi dedi: – Ağlasan,Axı şəklin pis düşər,Evdə bütün uşaqlarBaxıb sənə gülüşər.Mən onu dilə tutdum,Anam “ağlama” dedi,O, büzdü dodağını.Gülmədi ki, gülmədi.Anam o şəkilləriEvə gətirdi səhər,Gör bir necə düşmüşük,Pərviz düşüb nə təhər!Dodaqları sallanıb,Yanağına yaş axır.Bir gözünü qıyıb o,Bircə gözüylə baxır...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/tofiq-bayram-pervizin-sekli
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Bakıda göyərçin yaman azalıb,Görəsən onlara kimdir qəsd edən?
Telefon məhəbbətiSevgi məktubları düşübdür dəbdən,Cavanlar eşqini yazmır kağıza.
Ağacın bəlasıBürümüşdü dörd yanı onun qolu-budağı,Boy-buxunda ucaydı şəhərin evlərindən.
MarşalımızBəzən sual verir mənə cavanlar,Tarix kitabını gətirib yada:
Стихи других поэтов
Seyri-gülşən etsən, ey gülüzarım,Bülbül oxur, bağlar sədayə düşər,
MənəmQanlı rəqib, nədir sözün bir qərəzAləm sənin olsun, nazlı yar mənəm
Babamın ömrüSən ağlaya-ağlaya gəldin həyata,Gedərkən
MişdiEy verən mollalara nisbət yalan Mişdi,Qənim olsun canına ayeyi-Quran, Mişdi