آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمدآواز بی‌نیازی از آسمان برآمد

تا پرده گشت مویت در پرده رفت رویتروز جهان فرو شد راز نهان برآمد

هر کو چو شمع پرورد از آتش تو جان راجانش هلاک تن شد خنده زنان برآمد

با این جفا که اکنون با عاشقان نمودیروزی نگفت یک کس کز یک فغان برآمد

هر مرغ را که روزی زلف تو دامگه شدآمد قضا که روزیش از آشیان برآمد

جان گران بها به تو بخشم به عرض بوسیبستان مده جگر که نه بر تو گران برآمد

عشق تو گوهری که گنج روان بیرزدوهمم در این فرو شد کو از چه کان برآمد

خاقانی آن توست بر او تیغ چون کشیدیخود بی‌مصاف جانا با او توان برآمد

Tərifi gül camalın düşdükdə bu cahanə,Valehlərin sədası yüksəldi asimanə.Gah örtdü, gah da acdı zülfün o məh cəmallı,.Dünyanı tutdu zülmət, çevrildi sirr əyanə.

Kim ki, sənin odundan şamtək alışdı, yandı,Güldü, gülüş od oldu, min şölə saldı cana.

Aşiqlərə ki, bunca cövrü cəfa sən etdin,Mən görmədim bir aşiq dərddən gələ fəğanə.

Hər bir quşa o zülfün bir gün sənin tor olsa,Bir də o quş qayıtmaz ömründə aşiyanə.

Ruhun xəzinəsindən qiymətlidir, bil, eşqin,Mən valehəm bu lələ məskən olan o kanə.

Al sən mənim canımı, bir busə ver, a canan!Bir busəyə bu canım, səncə, dəyərmi, ya nə?

Xaqaniyə nə lazım qılıncla həmlə etmək,Can verməyə yolunda o axtarır bəhanə.52.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви