روزی میان بادیه بر لشکر عجمدست عرب چو غمزهٔ ترکان سنان کشید

دیوان میغ رنگ سنان‌کش چو آفتابکز نوک نیزه‌شان سرکیوان زیان کشید

میغ از هوا به یاری آ میغ چهرگانآمد ز برق نیزهٔ آتش فشان کشید

ما عاجز دو میغ که بر دامن فلکقوس قزح علامتی از پرنیان کشید

من در کمان نظاره که ناگه برید بختچون آب در دوید و چو آتش زبان کشید

گفتا مترس ازین گره ناخدای ترسکاینک خدای کعبه بر ایشان کمان کشید

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви