Bu tübşi kim, yeri dər, ziri-padır.Fələklər çərxi anın rəhnümadır.

Həmişə xaki sanmışdır özünü,Anınçün gözlər içrə tutiyadır.

Müdəvvərdir, müsəvvərdir, münəvvər,Yer üstə sureyi-şəmsüz-zühadır.

Anın müratinə bax həqqi gör kim,Kim, ol ayineyi-giytinümadır.

Yüzü ol şəms imiş bəzm əhli içrə,Təala şanəhü, əhli-liqadır.

Anınçün olmuş anın şərbəti pak,Ki, heyvan suyilən, yüz tən nəvadır.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Xətai, şükr qıl həqq qüdrətinə,Ki, həqqin bilməyən əhli-xətadır.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе