Şe’r əz zəbane-mə’şuq betəriqe-naomidi (Mə’şuqənin dilindən ümidsizlik tərzində şe’r)
Ey əbləhü bimuradü bihuş,Peyğamına dəxi dutmanam guş.
Alman səni mən fəraq əlindən,Qılgil bu xəyali sən fəramuş.
Meydanda başını top çalman,Çövkani-saçım yüz olsa bər duş.
Min qatla səni mən eyləmən yad,Gər qılmaz isən məni fəramuş.
Yüz sən təki huşyar könlüEşqim anı qıldı məstü mədhuş.
Yetərmi əlin, e dəsti-kutah,Mən sidreyi-sərvəmü qəbapuş.
Bu nəqşi-üzarımın ğəmindənYüz lövhi-könüllər oldu mənquş.
Niş oldu Xətayiyə bu ən’am,Çün şəhdü şəkər sən eyləgil nuş.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/xetai-dehname-se-r-ez-zebane-me-suq-beteriqe-naomidi-me-suqenin
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Gəldi və əlimdən aldı məktub,Əzm etdi, yeridi suyi-məhbub.
Soxən şənidəne-mə’şuq və etab kərdəne-bağban və səbara (Mə’şuqənin sözü eşidib bağbanı və Səbanı danlaması)Eşitdi bu sözü çün pəriru,Aydır: – Nə söz idi söylədin bu?
Ğayeb şomordəne-mə’şuq Səbara (Mə’şuqənin Səbanı qovması)Aydır: – Niyə gəldin, ey qədəmsiz?Bisəbtü səbat, kal, ədəmsiz
Təhsin kərdəne-mə’şuq xişra (Mə’şuqənin özünü öyməsi)Olam ki, mənim cəhanda həmtam,Nə gördü zəmanə, nə xud əyyam.
Стихи других поэтов
Edər hər qəmzədən məqtul yüz canı qara gözlər,Salıbdır mərdüm içrə gör nə qovğanı qara gözlər.
ƏlifbaƏlif Allah ilə yad etdim mən Allahu əkbəri,Bəqayi-lə-yəzəldir fani olmaqdan bəri,
Aman anaFəraq oldu bu cavana,Halal ilə aman ana,
TiflisinQazılar, sizdə bilin necədir halı Tiflisin,Əkləşüb Sərdar Orbəl cah-cəlalı Tiflisin,