Qış getdi, yenə bahar gəldi,Gül bitdivü laləzar gəldi.Quşlar qamusu fəğanə düşdü,Eşq odu yenə bu canə düşdü.Yer geydi qəbayi-xizrpuşan,Cümlə dilə gəldi ləbxəmuşan.Sərvin yenə dutdu damənin su,Su üstə oxudu faxtə gu-gu.Ğönçə dəhəni çəməndə xəndan,Gülmaxdan ənar açıldı dəndan.Bülbül oxudu sifati-hicran,Dəryadə dür oldu əbri-neysan.Durna uçuban həvayə düşdü,Laçın aluban ovayə düşdü.Alma ağacı dibində sayəTə’n eylər did bulutda ayəYaşin yerə tökdü əbri-neysan,Bülbüllər oxudu səd hezaran.Mey bəslədi jalə hər vərəqdə,Türrac kitab oxur təbəqdə.Qum-qum der idi ağacda qumri,Məst oldu bənövşə içdi xəmri.Şax üstə qabaqlar hali,Qu gərdənindən verür misali.Quş beççələri ünü yuvadənMəktəb ünü tək gəlür həvadən.Boyandı zəmin hezar rəngə,

Övraqi-şəcər də təngə-təngə.Nilufər açıldı, suyə girdi,Pirahənini başına sardı.Çinar əlini çü rəqsə açdı,Gül xurda zərin şəbaşə saçdı.Çaylar bulandı, yıxdı arxın,Bağlar ağacı gögərtdi şaxın.Gilas ağacı dibində mahüm,Çün mah idi dər miyani-əncüm.Yüz dürlü qəba geyib çəmənlər,Ağ donunu geydi yasəmənlər.Şax üstə şükufeyi-şəcərlərMusa əlidən verür xəbərlər.Sirabi gülün yüzündə abi,Nərgis oturur gözündə xabi.Hər ğönçədə vərdi-ərğəvani,Qumri gözüdən verür nişani.Ta çalmaya dan yeli tapınçə,Yüzinə niqabın örtdü ğönçə.Yaşıl çəmən üstə jalə çin-çin,Əxzər fələk üstə rəşki-Pərvin.Sərv etdi çəməndə sərfərazi,Gül cilvələnir başında nazi.Çıxmış budağ üstə əndəlibi,Mənbərdə oxur çəmən xətibi.Cular axadır çəməndə hər su,Nərgis gülünün gözündə uyxu.Lalə oturur başında taci,Heç sərvərə yoxdur ehtiyaci.Sünbül daramış başın be şanə,Ənbər qoxusun qılur fəşanə.Cular axadır kənari-bağdan,Su içməgə ahu gəldi dağdan.Lalə gecələr yaxıb çiraği,Aşiq cigərinə çəkdi daği.Naz ilə bəzəndi bağ sərvi,Sancıb başına dümi-təzərvi.

Güllər vərəqinə doldu şəbnəm,Çün birgeyi-hövzi-abi-zəmzəm.Al ilə yaşıl geyindi bağlar,Ağ ləçəgi sərpə saldı dağlar.Susən qılıc aldı, bid xəncər,Eyş etməyənin gözinə sancər.Pərvaz qılur havadə turğu,“Ya rafe” oxur, kimisi yahu.Sayrar ağac üstə yüz sığırçın,Ahəng dutar ona gögərçin.Əsməkdə nəsimi-ənbərəfşan,Yaprağnı qılur budağda lərzan.Ötkün quşu köçdü, qıldı pərvaz,Durnavü üqabü qurqura, qaz,Murçinü cürəvü nərgə, sonaYaydı qanadın ki, gölə qona.Kəklik gülür idi dağda qah-qah,Bayquşlar oxurdu “li məallah”.Sərv öz ayağına sayə salmış,Zilli-saçını hümayə salmış.Novruz gülünün açıq dəhanı,Mürğ anda hezar oxur zəbanı.Daylar tülədi, buraxdı yalı,Kişnər çalağan qulun misalı.Quzladı qoyin, töküldü döllər,Yaylağ həvəsini qıldı ellər.Düşmən qanı tək qızardı hər su,Ötkün saruya yeridi ahu.Bir-birini qavur keyiklər,Bala dölümün qılur peyiklər.Durmuş çəmən üzrə sərv ayağə,Qılmağa təmaşa solü sağə.Gül düxtəzinin ərusu yetmiş,Gülgün duvağın başına örtmüşAhu quzu doydurub uyutdu,Oğurlanıb özü ota getdi.Səhrayə buraxdı nafə ahu,

Xaki-siyəh oldu müşki-xoşbu.Durna uçub ün çəkib həvadə,Gedər ünü qırx ağac ziyadə.Bağrı qaranın qarardı bağri,Şahbaz ona varanda doğri.Quşlar yuvadan uçurdu balə,Ahu yenə sür verür gəzalə.Çıxdı günəşə yer əjdəhası,Buynuzunu saldı dağ buğası.Hər bir çiçək üstə qondu zənbur,Dövşürməgə çıxdı danəsin mur.Hər şey günəşə qurutdu yaşin,Qövsi-qüzeh açdı tər qumaşin.Şəb cü-cü edir ağacda sərçə,Uçanda, qonanda beylə parçə.Yaprağı ağaclar üstə lərzan,Kimisi çü tir, kimisi peykan.Şəh tuti oxur şəkər kəlamin,Qənd ilə pür etdi bəndü damin.Döndü vətəninə cümlə quşlar,Gəldi yuvasına qırlaquşlar.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе