Əzilmə
Leş olub əlini,qolunu sallama,Yaş olub yanaqdan süzülmə,süzülmə.Gövdəni əzərlər,kökünü kəsərlər,Ruhundan, kökündən üzülmə,üzülmə.Əzilən kim olsa,axırı puç olar,Əzilən kim olsa,varlığı heç olar.Əzilən kim olsa,qazancı köç olar,Əzilmə!Əzilmə!Əzilmə!Əzilmə!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-ezilme
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Özü bircə dəfə getməyən yerə,İnsanı min dəfə fikir aparır.
Cəza yeriRuhumuz taxtanı kaman eylədi,Ahımız od oldu, saza yeridi.
Azadlıq nurunu gördü bu millətNə yaxşı ulduz var, Günəş var, Ay var,Dünya işıqlanır gün bahasına.
Yatanların ayılmağı getdi taYenə fikrim məğlub olmuş qoşundu,Nizamı yox, cərgəsi yox, səfi yox.
Стихи других поэтов
Salam olsun sənə, ey aşiq Valeh,Hünərin var isə bu Dərbəndə gəl,
Uca dağlarKönlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.
BəxtiyarSıyrılıb keçmişin buludlarından,Müjdələr gətirir böyük yarından,
Ağızlar sulanıbYenə yaz fəsli gəlib, göylər üzü durnalanıb,Ölməyib şükr ola millət baharaycan dolanıb.