Göyçə – Göyçəyim layla
Qızılı əlimizdən külçə-külçə aldılar,Torpağı əlimizdən ölçə-ölçə aldılar.Kəhrizimiz soğuldu, bulağımız qurudu,Qurtum-qurtum içdilər, dolça-dolça aldılar.
Göyçə – Göyçəyim layla,Solan çiçəyim layla.Ah çəkən ağsaqqalım,Qarabirçəyim layla!
Gözü qanlı cəllada bax,Qan tökər, silah götürər.Anaların fəryadındanYer üzünü ah götürər.
İstəyirsən başını əz,İstəyirsən dilini kəs.Günahkar geri çəkilməz,Gündə min günah götürər.
Yağar gözdən gur yağışlar,Qanla dolanda baxışlar.Bunu nə bəndə bağışlar,Nə göydə Allah götürər.
Allah götürərdimi dünyanın düz vaxtında,Göy yaylağın başında, ucalığın taxtında,“Çıx” – deyənin əlindən qulağımız dəng ola!Dağda, daşda, qayada millət pələsəng ola!Allah götürərdimi,İnsan isti yuvasız, doğma beşiksiz qala!Nəyi var əldən çıxa, evsiz-eşiksiz qala!Günahsız körpələrin boynu bükülü qala!Alışan ocaqların yerində külü qala!
Ət dırnaqdan ayrıla,Kök budaqdan ayrıla,Külü göyə sovrula,Köz ocaqdan ayrıla!
Ağacını sulayıb, torpağını əkdiyin,İstəkli bala kimi qayğısını çəkdiyin,Kərpicini, daşını göz bəbəyi sandığın,Bir gündə min bir dəfə başına dolandığın,Malın, mülkün, sarayın, xanimanın dağıla,Həqiqətin çevrilə əfsanəyə, nağıla!Düşməndə sənə qarşı dağlar boyda kin ola,Rahat durduğun yerdə adın didərgin ola!Daşınmaz qayğıların, çəkilməz dərdin ola,Mərdi qaçaq salalar, dünya namərdin ola!Öz evinin içində səni qonaq sayalar,Bu ahdan, bu ağrıdan,Sarsılmazmı zirvələr, yarılmazmı qayalar!Adı qaçqın olanlar,Danışır yana-yana zülmünü, sitəmini.Sakit dinləmək olmur,Elindən ayrılanın həsrətini, qəmini,O zamandan özümə gələ bilmirəm qəti,Sinəmə dağlar çəkib bir qaçqının söhbəti.Danışdıqca elə bil,Öz içini yeyirdi,Qaçqın belə deyirdi:Qaçdıq, qaçqın dedilər!Köçdük, köçkün dedilər!Küsdük, küskün dedilər!Susduq, miskin dedilər!Hamı ağ günə çıxdı,Bizə pis gün dedilər!Hər nəyi dedilərsə,Yaman kəskin dedilər!Bizə gəlmə dedilər,Bizə yamaq dedilər!Evimizin içində,Bizə qonaq dedilər!Dindik, qapaz qazandıq,Fağır, maymaq dedilər!Hər nəyi dedilərsə,Qardaş, nahaq dedilər!Vallah, nahaq dedilər!
Bizi üzdən saldılar,Bizi gözdən saldılar.Yurda talan gələndə,Yolu bizdən saldılar.
Azaldıqca azaldıq,Milyon idik, min olduq,Dada çatan olmadı,Axır didərgin olduq.
Dözəmmirəm bu söhbətə, dedim bəsdir,dayan, qardaş,Bu gün sənin həsrətindir ürəyimi oyan, qardaş!Qazancımız böhtanla şər,Möhürümüz didərginlər!
Yaş gəzdirər giləsində,Ev daşıyar şələsində.
Tapa bilməz dayağını,Daşlar döyər ayağını.Həsrət yükü ürəyində,Kəndir izi kürəyində.Bağrı olar dəlik-dəlik,Sınan qəlbi neytək inlər.Ömrü boyu yol yeriyər,Yolda qalar didərginlər!
Durub insanın qəsdinə,Dünya dönüb Fələstinə.Dizlərini daş aparan,Gözlərini yaş aparan,Qovana bax, qaçana bax,Dağdan-daşdan uçana bax!Ha çağırsan haya gəlməz,Nə tanrılar, nə də dinlər.Allahından üz döndərib,Dinsiz olar didərginlər!Su tökdülər ocağına,Od vurdular torpağına.Bələk yandı, beşik yandı,Ev alışdı, eşik yandı.Ürəyini aman-zaman,Sıxar qəmlər, didər kinlər,Qisas qalmaz qiyamətə,Fürsət gəzər didərginlər!
Ünü çatar fələklərə,Əli çatmaz ətəklərə.Külək keçirər odunu,Tarix itirər adını.Qayğılar qatar başını,Zaman pozar yaddaşını.Bir xoş günə həsrət qalarNeçə yüzlər, neçə minlər.Gözü göydə, ağzı haqda,Ömür sürər didərginlər!
Ölüsü kəfənsiz qalar,Dirisi vətənsiz qalar.Əli budaqdan üzülər,Kökü torpaqdan üzülər.Taleyini döyər, söyər,Göy bürünər, qara geyər.Gözlərində yuva salar,Qəbrə kimi gedər kinlər.Tək qəbirdə sakit yatıb,Rahat olar didərginlər!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-goyce-goyceyim-layla
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Bir qadın uğruna qazanılarDünyanın ən böyük qələbəsi
روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزمدر خویش زنم آتش و مردانه بسوزم
Əcəb hüsnü əcəb tale, əcəb şəmsü, əcəb tabanƏcəb hüsnü əcəb tale, əcəb şəmsü, əcəb taban,Əcəb qüdrət, əcəb sane, əcəb xaliq, əcəb sübhan.
Xəbər verBadi-səba apar mənim peyğamım,Başın üçün o dildara xəbər ver,