Yetər
Nazlı qız, üzümü danlama, bəsdi,Hər keçəni üzə vurmağın yetər.Deyirəm səhv etdim, bağışla məni,Deyirsən boynunu burmağın yetər!
Deyirəm, demişəm, deməmiş olum,Deyirsən küsdürdün, tərpənmir qolum.Deyirəm yola sal, uzaqdı yolum,Deyirsən min kələk qurmağın yetər!
Deyirəm qəlbimi etmə gileyli.Deyirsən könlümün başqadı meyli.Deyirəm gecədən keçibdi xeyli,Deyirsən hədərdi, durmağın yetər!
1968, 6 aprel
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-yeter
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Anamın dediyinə görə, 5 yaşımda ilk dəfə dilimdən çıxan qafiyələrbunlar olub: “Evimizin dah arpa-arpa, atlar gəlir qarpa-qarpa”.
O, qeybətə düşmən idiNeçə ömrüm var ki mənim,Dedi-qoduya baş qoşam.
Gərək daş olasan ki...Min bir gülə qonmasan,pətək olmaz, bal olmaz,
Mənim poeziyamSevginin dadında,Sevdiyim qadında,
Стихи других поэтов
Ana, sənə bir söz deyim,Sən də o yara deginən.
ÇaphaçapBir gün iki sultan bir taxta çıxmış,Ox atarlar bir-birinə çaphaçap.
Cün eşitdim, ey əzizim, sahibazar-olmusanCün eşitdim, ey əzizim, sahibazar-olmusan,Gərdişi-dövran ilə dərdə giriftar olmusan.
Qadasın aldığımSəndən ötrü tərk-i-vətən olmuşam,Ey bimürvət yar, qadasın aldığım,