İlk qafiyələr
Anamın dediyinə görə, 5 yaşımda ilk dəfə dilimdən çıxan qafiyələrbunlar olub: “Evimizin dah arpa-arpa, atlar gəlir qarpa-qarpa”.
Həmsöhbət olarmış Allahla bəndə,Ömrün yaddaşında nələr var, nələr.Görəsən ilk dəfə dilə gələndə,Nəyə işarəymiş bu qafiyələr?
Nə zaman qəlbimə salıb bu səsi,Arpa bərəkətmiş, at muradıymış.Bəlkə də Tanrının ilk qafiyəsiKörpə ürəyimdə dinən sazıymış.
Mənim şeiriyyətim ərəndən, ərdən,Oğuzdan, qopuzdan gələn sirr idi.Anam zarafatla deyirdi hərdən:“Beş yaşı olanda o şair idi”.
Yatmışam yalına ilk qafiyəmin,Onu ağ at kimi çapıram indi.Büküb dizlərini həsrətin, qəmin,Dirilik suyunu tapıram indi.
Zaman qiymətini endirməz heçə,Dirilik suyunun adı şeirdi.Yüz illər dolana, min illər keçə,Yenə ruhumuzun dadı şeirdi.
Peyğəmbər dilindən nur yağa-yağa,İşığa çevrilib, nura bələnmiş.Quran qafiyədi başdan-ayağa,Söz-söz, kəlmə-kəlmə qafiyələnmiş.
Qoşulub gedərəm köçün birinə,Yoxdu ehtiyacım sərvətə, zərə.Mən köçüb gedəndə kəfən yerinə,Məni bükərsiniz qafiyələrə.
2005, iyulKislovodsk
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-ilk-qafiyeler
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Bahar fəsli yaz ayları gələndəOxur bizim yerin qazalağları
DağlarSiz ki bir-birinizdən ayrılmayan əşdiniz,Sinənizə ayrılıq dağı çəkildi, dağlar!
Həcv: Qayıtdın Kəbədən, Hacı, unutdun din və imanıQayıtdın Kəbədən, Hacı, unutdun din və imanı,Buraxdın şahidi-üqbanı, tutdun xeyri-dünyanı
Vərəmli qızSarı gül! Ey şikəstə, solğun nur!Niçin aludeyi-xəyal oldun?!