Qasım Ənvar: Düşüncəli
باز دست عشق عقلم را گریبان میکشدباز جان سوی حریم عز سلطان میکشد
Qəzəl 277بر دلم بار غم عشق بغایت آمدآخر،ای جان جهان،وقت عنایت آمد
Qəzəl 284باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد
Qəzəl 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد
Qəzəl 296حالت جان مرا پیر مغان میداندآنکه پیوسته ز پیدا و نهان میداند
Qəzəl 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند
Qəzəl 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند
Qəzəl 303هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند
Qəzəl 304آنان که بجز روی تو جایی نگرانندکوته نظرانند و چه کوته نظرانند!
Qəzəl 306آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود
Qəzəl 308بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمودجمله ذرات جهان محو شد از عین شهود
Qəzəl 319«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود
Qəzəl 320فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود
Qəzəl 323«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:که انعقاد محبت ز جانب ما بود
Qəzəl 329هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود
Qəzəl 334گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود
Qəzəl 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Qəzəl 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Qəzəl 340نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید
Qəzəl 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟
Qəzəl 352هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید
Qəzəl 363ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران داراز صومعه جان را بسر دیر مغان آر
Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Qəzəl 367درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.