Qəzəl 5

در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 8

آنچه پیش است اگر جمله بدانید شماروز و شب خون ز ره دیده فشانید شما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 10

تا هوای طوبی قد تو دارد جان ماهست منزل آیت «طوبی لهم » در شأن ما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 12

ای رخت از روی حسن آیینه گیتی نماوی قدت چون طوبی از خوبی به صد نشو و نما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 25

زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 38

عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواستاعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 44

چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 49

لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 69

سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 75

کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 103

سلطنت کی کند آن شاه که درویش نشدآشنا کی شود آن دل که به خود خویش نشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 105

روح القدس از کوی خرابات برآمدمشتاق تجلی به مناجات برآمد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 108

گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمدزهی فالی که تفسیرش همه حسن و جمال آمد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 112

تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 115

کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 119

چشمی که جز مطالعه روی او کندآن به که بر جهان در منظر فرو کند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 169

تا شنیدم سخن فضل خدا در کپنکمست و مجنون شده‌ام بی سر و پا در کپنک

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 175

ای ز رخسارت الی الرحمن ذوالعرش السبیلان حیا فی هواها کل من کان القتیل

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəzəl 189

هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 191

پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 197

علت غایی ز امر کن فکان ما بوده‌ایمجمله اشیا را حقیقت، جسم و جان ما بوده‌ایم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 199

چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 206

سر خدا که بود نهان در همه جهانشد آشکار از کرم فضل (در) جهان

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 208

ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتنوی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.