Ömür

Y. Məmmədəliyevə ithaf*Deyirlər, çox ardır yüz il, əlli il,

Bəxtiyar Vahabzadə19561 dəq
Dünyamı, mənmi?

Uşaqlıq şəklimə hey baxıram mən,İllər xəyalımdan süzülüb keçir.

Bəxtiyar Vahabzadə19591 dəq
Ömrün payızı

Yavaş-yavaşDövran tez dolanır, illər tez gəlir.

Bəxtiyar Vahabzadə19601 dəq
Qaliley

Dedi: - Yer fırlanır... inanmadılar.Onlar ona güldü, o da onlara.

Bəxtiyar Vahabzadə19632 dəq
Nekroloq

Nekroloq - bir həyatın son nidası,- son səsi,Bir mənalı həyatın ən qısa mənzərəsi.

Bəxtiyar Vahabzadə19641 dəq
Miz arxasında

Gündüzlər gəzirəm bizim şəhəri,Axşamlar qonuram öz budağıma.

Bəxtiyar Vahabzadə19672 dəq
Siqnallar

Dostum R. Nurəddin üçün*Uzaq ulduzların sakinlərinə

Bəxtiyar Vahabzadə19681 dəq
Beşik

M.Zeynal müəllimə*Kəndimə getmişdim,

Bəxtiyar Vahabzadə19692 dəq
Babam, atam, mən

"Apollon-8" gəmisi ilə kosmik səyahətim məni bir daha inandırdı ki, biz hamımız balaca bir planetdə yaşayırıq*F.Borman*

Bəxtiyar Vahabzadə19711 dəq
Piyada - sərnişin (iki yolçu)

Baxdıq biz həmişə qabağa, önə.Boylandı sabaha bu gündən illər.

Bəxtiyar Vahabzadə19722 dəq
Getməz söz yarası

Bir soyuq baxışın odu, həniri,Körpülər yandırdı, külü qaraldı.

Bəxtiyar Vahabzadə19742 dəq
Dünyanın

Baş çıxarmaq həm çətindir, həm asanİblisindən, mələyindən dünyanın.

Bəxtiyar Vahabzadə19771 dəq
Təskinlik

İlləri dən kimi zaman üyütdü,Ocaq heydən düşüb, köz qaralıbdır.

Bəxtiyar Vahabzadə19783 dəq
Vaxt

Uşaqlığım,Gəncliyim,

Bəxtiyar Vahabzadə19851 dəq
Axı, dünya fırlanır...

Vaxtın dəyirmanında daş əridi, qum oldu,Tarixə atdığımız qayıtdı, lüzum oldu.

Bəxtiyar Vahabzadə19852 dəq
Hara gedir bu dünya?

Başa keçdi gerçəyiƏlimizdən çalanlar.

Bəxtiyar Vahabzadə19961 dəq
Ana hədiyyəsi

Anam namaz üstə əl açıb göyəAllaha yalvarır "ya rəbbim! - deyə:

Bəxtiyar Vahabzadə1 dəq
Qorxu

Mənim sol əlimdə yanıq yeri var,O, mənə töhfədir körpəliyimdən.

Bəxtiyar Vahabzadə1 dəq
Qocalar

Çənə əl üstündə, əl çomaq üstəQocalar əyləşir tin başlarında.

Bəxtiyar Vahabzadə1 dəq
Müəllifdən

Sovetlər İttifaqı dağılandan sonra arxivimi araşdırdım, gənclik illərindən yazmağa başladığım gündəliklərimi, çap olunmamış şeirlərimi varaqladım, keçdiyim yolları dəftər səhifələrində yenidən keçib həm fərəhləndim, həm də təəssüfləndim. Ona görə fərəhləndim ki, gənclik illərimdə də həqiqəti görmüş, ağı qaradan seçə bilmiş, duyğularımı, fikirlərimi qəlbimdə gizlətməmiş, müəyyən qədər yazıya köçürə bilmişəm. Ona görə təəssüfləndim ki, ömür yollarında büdrəmələrim də olmuş, duyğu və fikirlərimi açıq-aşkar və tam dəqiqliyi ilə yaza bilməmiş, zamanın tufanlarından ehtiyat etdiyim hallar da olmuşdur.O dəhşətli illərdə çapa verə bilmədiyim, yalnız yazmaqla təsəlli tapdığım bu şeirlər qəlbimin fəryadı - yəni, o zamanın ağrı, acılarıdır. 1950-ci illərdən Sovetlər İttifaqı dağılana qədər yazılmış və arxivimdə gizlədilmiş bu şeirlərin bir qismi ilk dəfə "Nağıl-həyat" (1991), "Ümidə heykəl qoyun" (1993), "Körpü çaydan uzaq düşüb" (1996) kitablarımda, tam halda isə 7 cildlik "Əsərləri"min 6-cı cildində (2003 "Sandıqdan səslər" başlığı altında çap olunmuşdur. Burada verilən şeirlər onların yalnız cüzi bir qismidir.

Bəxtiyar Vahabzadə1 dəq
Nağıl - həyat

Anam olsan belə, ay anam, xeyli,Səndən gileyliyəm, səndən gileyli...

Bəxtiyar Vahabzadə2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.