Bəxtiyar Vahabzadə: Düşüncəli
Y. Məmmədəliyevə ithaf*Deyirlər, çox ardır yüz il, əlli il,
Dünyamı, mənmi?Uşaqlıq şəklimə hey baxıram mən,İllər xəyalımdan süzülüb keçir.
Ömrün payızıYavaş-yavaşDövran tez dolanır, illər tez gəlir.
QalileyDedi: - Yer fırlanır... inanmadılar.Onlar ona güldü, o da onlara.
NekroloqNekroloq - bir həyatın son nidası,- son səsi,Bir mənalı həyatın ən qısa mənzərəsi.
Miz arxasındaGündüzlər gəzirəm bizim şəhəri,Axşamlar qonuram öz budağıma.
SiqnallarDostum R. Nurəddin üçün*Uzaq ulduzların sakinlərinə
BeşikM.Zeynal müəllimə*Kəndimə getmişdim,
Babam, atam, mən"Apollon-8" gəmisi ilə kosmik səyahətim məni bir daha inandırdı ki, biz hamımız balaca bir planetdə yaşayırıq*F.Borman*
Piyada - sərnişin (iki yolçu)Baxdıq biz həmişə qabağa, önə.Boylandı sabaha bu gündən illər.
Getməz söz yarasıBir soyuq baxışın odu, həniri,Körpülər yandırdı, külü qaraldı.
DünyanınBaş çıxarmaq həm çətindir, həm asanİblisindən, mələyindən dünyanın.
Təskinlikİlləri dən kimi zaman üyütdü,Ocaq heydən düşüb, köz qaralıbdır.
VaxtUşaqlığım,Gəncliyim,
Axı, dünya fırlanır...Vaxtın dəyirmanında daş əridi, qum oldu,Tarixə atdığımız qayıtdı, lüzum oldu.
Hara gedir bu dünya?Başa keçdi gerçəyiƏlimizdən çalanlar.
Ana hədiyyəsiAnam namaz üstə əl açıb göyəAllaha yalvarır "ya rəbbim! - deyə:
QorxuMənim sol əlimdə yanıq yeri var,O, mənə töhfədir körpəliyimdən.
QocalarÇənə əl üstündə, əl çomaq üstəQocalar əyləşir tin başlarında.
MüəllifdənSovetlər İttifaqı dağılandan sonra arxivimi araşdırdım, gənclik illərindən yazmağa başladığım gündəliklərimi, çap olunmamış şeirlərimi varaqladım, keçdiyim yolları dəftər səhifələrində yenidən keçib həm fərəhləndim, həm də təəssüfləndim. Ona görə fərəhləndim ki, gənclik illərimdə də həqiqəti görmüş, ağı qaradan seçə bilmiş, duyğularımı, fikirlərimi qəlbimdə gizlətməmiş, müəyyən qədər yazıya köçürə bilmişəm. Ona görə təəssüfləndim ki, ömür yollarında büdrəmələrim də olmuş, duyğu və fikirlərimi açıq-aşkar və tam dəqiqliyi ilə yaza bilməmiş, zamanın tufanlarından ehtiyat etdiyim hallar da olmuşdur.O dəhşətli illərdə çapa verə bilmədiyim, yalnız yazmaqla təsəlli tapdığım bu şeirlər qəlbimin fəryadı - yəni, o zamanın ağrı, acılarıdır. 1950-ci illərdən Sovetlər İttifaqı dağılana qədər yazılmış və arxivimdə gizlədilmiş bu şeirlərin bir qismi ilk dəfə "Nağıl-həyat" (1991), "Ümidə heykəl qoyun" (1993), "Körpü çaydan uzaq düşüb" (1996) kitablarımda, tam halda isə 7 cildlik "Əsərləri"min 6-cı cildində (2003 "Sandıqdan səslər" başlığı altında çap olunmuşdur. Burada verilən şeirlər onların yalnız cüzi bir qismidir.
Nağıl - həyatAnam olsan belə, ay anam, xeyli,Səndən gileyliyəm, səndən gileyli...
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.