Sabir Rüstəmxanlı: Düşüncəli
Orda, zirvələrin qonşuluğunda,Duman işığında, ay işığında,
Öz içimdən gecə-gündüz talandımÖz içimdən gecə-gündüz talandım,Kösöy olub ocaqlara qalandım,
Ölümünü unudan kişi1937-ci ili vicdan ləkəsi ilə*keçənlərdən yaşayanlar var.*
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
Ömrün son limanıQocalmış bir evdə atamla, anamBir uzaq xəyallar, bir də özləri...
Bir ömrü əritdikBir ömrü əritdikqürbət yollarına bənzər
AnamDağların başında, qəm dumanındaSirrinə sığınan qalaça – anam.
Dünya qədim dünyadıHeydərbaba, dünya yalan dünyadı...*Şəhriyar*
Axır ki, həsrətin soyuyub oduAxır ki, həsrətin soyuyub odu,Ayrılmaq istəyi görüşməkdən çox.
GetməAl məni qollarına,Sal məni yollarına,
Bu gecəBu od qismətini daşımaq çətin,Bu ruh həsrətini yaşamaq çətin,
Xəbər gəlməz səhərimdənXəbər gəlməz səhərimdən,Yük tutmuşam kədərimdən,
Bəxtiyar, ƏliAğdamda həlak olmuş uşaqlarla –*Qarabağ faciəsinin ilk şəhidlərinə*
Nəbi XəzriyəHəyətdə sızlayır Eldar şamları,Dinləyəni kimdi, anlayanı kim...
Xəlil Rzaya mərsiyəQırx il öz kəfənini boğazında daşıdın,Sinəni səngər etdin, səngərlərdə yaşadın.
Anama şeir yazardımSöz ilə heykəliniyaratmaq olsa qəmin,
Xoşbəxtlik adasıRüzgarlı bir gündə qaldıq baş-başaBiz də bir həsrətin uzaq səsiydik.
Nazim Hikmət yoluƏgər insan öləndə ömür başa çatırsa,dayanırsa hərəkət
Qovuşa bilmirYağır ömrümüzə taleyin qarı,Bir olsaq – ayrıyıq, ayrılsaq – birik.
Bu çəməndə bir çiçək varBu çəməndə bir çiçək var,Hara baxsam görəsiyəm.
Barışa bilmirəmBaxıram seyrəlir cərgələrimiz.Barışa bilmirəm bu yoxluq ilə.
Xəbərsiz getməXəbərsiz tökülür yaz yağışları,Çəmənlər xəbərsiz bəzər dünyanı.
Yurdumun qismətiBütün sevinclərin bir üzü kədər,Bütün ağ günlərin bir üzü qara.
Anamın məktubuAnamın savadı köhnə əlifba,Anamın əsəri – mənə məktublar!..
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.