İmadəddin Nəsimi: Düşüncəli
طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Qəzəl 220بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کنمس بی قیمت ما را به اکسیر نظر زر کن
Qəzəl 224گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار منسرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من
Qəzəl 254ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمدهوی خم ابروت ما اوحی و اوحی آمده
Qəzəl 268گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Qəzəl 277گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمیگر چو آدم سر اسما را بدانی آدمی
Qəzəl 289ز سودای سر زلفش سرم دنگ است و سوداییبیا ای دنگه سر صوفی! ببین تا در چه سودایی
Qəsidə 7آن شهنشاهی که مداحش خدای داور استساقی روز جزا قسام خلد و آذر است
Rübai 12من مظهر نطق و نطق حق ذات من استدر هر دو جهان صدای اصوات من است
Rübai 15آنم که جهان چو حلقه در مشت من استوین قوت حق ز پشتی پشت من است
Rübai 16ذرات جهان روشن از انوار من استعالم همه پرشور ز اقرار من است
Rübai 27تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فردتحصیل مراد خویش نتوانی کرد
Rübai 37تا باب دلم به نقطه بی بگشودسر ازل و ابد مرا روی نمود
Rübai 44خیاط ازل چو جامه جان ببریدبر قد سواد سین قرآن ببرید
Rübai 49نقاش ازل چو نقش بندی آغازدر عالم جان کرد، شنید این آواز
Rübai 59من مستی باده از سبو می بینمعکس رخ ساقی اندر او می بینم
Rübai 73خواهی که به سرچشمه جان یابی راهیا بر فلک شرف برآیی چون ماه
Əlavə 5هرکس که دید خال و خط و موی و روی توآشفته شد چو موی تو بر گرد روی تو
Əlavə 12سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمیآردبیا ای خواجه! گر هستت سر سودای بازارش
Apardı könlümü bir çeşmi-məxmurApardı könlümü bir çeşmi-məxmur,Kim ola istəməz ol hüsnə məğrur.
Ay ilə gün sücud edər surəti-canfəzayinəAy ilə gün sücud edər surəti-canfəzayinə,Ay ilə gün nədir kim, ol düşməyə xaki-payinə.
Bir saqiyi-baqi ki, vəfa qıldı vüsaləBir saqiyi-baqi ki, vəfa qıldı vüsalə,Lütf ilə nəzər qıldı mana, sundu piyalə.
Bu nə adətdir, ey türki-pərizadBu nə adətdir, ey türki-pərizad,Qəmindən olmadım bir ləhzə azad.
Bu necə qəddü qamətdir ki, bənzər sərvi-balayəBu necə qəddü qamətdir ki, bənzər sərvi-balayə,Bu necə hüsnü surətdir ki, nur ehsan edər ayə.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.