Qasım Ənvar: Düşüncəli
منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»
Qəzəl 381هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار
Qəzəl 382اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفوربنام نیک توان بود در جهان مشهور
Qəzəl 385کار بی همکار سخت و راه بی همراه دوردست بی دینار عور و چشم بی دیدار کور
Qəzəl 392از لب لعل توام کار بکامست امروزفلکم بنده و خورشید غلامست امروز
Qəzəl 419مقررست و معین، برای اهل کمالهزار بانگ «تعالی »، هزار جام زلال
Qəzəl 425طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحتهای بیمرهم!
Qəzəl 428یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکامالمنة لله، زهی بخت و سرانجام؟
Qəzəl 430دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستمدستان نمودم، اما از عربده نجستم
Qəzəl 431سوی می خانه میکشی دستمعاشق و مفلس و تهی دستم
Qəzəl 449خیالست این که: من بی یار باشممحالست این که: بی دلدار باشم
Qəzəl 458پهلوی خوان به سر کوی حبیب آمدهایمبهر درمان دل خود به طبیب آمدهایم
Qəzəl 462ما در جهان کون برای تو آمدیمبهر تو آمدیم و برای تو آمدیم
Qəzəl 463این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم
Qəzəl 466در دور رخت یک دل هشیار ندیدیمجز روی خوشت مشرق انوار ندیدیم
Qəzəl 469جانا، بجز از تو کس نداریموز لطف تو بس امیدواریم
Qəzəl 470عمریست که سودای سر زلف تو داریمدیریست که از نرگس مستت بخماریم
Qəzəl 473ما عاشق و رند و پاکبازیمدر قبله عشق در نمازیم
Qəzəl 474ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیمگه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم
Qəzəl 496من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخنعاشقی باشی، یقین، از عاشقان ذوالمنن
Qəzəl 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
Qəzəl 504بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهانظاهرست از همه اعیان و در اعیان پنهان
Qəzəl 511جانم بلب رسید ز غم، ساقی، الامانجانم ز دست غم بیکی جرعه واستان
Qəzəl 513حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جانزهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.