Qəzəl 5096

در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5119

گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداعبرامید مرگ می نوشم به هنگام وداع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 512

فقر بی قدر کند سلطنت عالم راهوس ملک نباشد پسر ادهم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5136

منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 514

تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5168

هرکجا دلمرده‌ای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5169

شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5201

زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5252

گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دلچه همچو سنگ نشان مانده ای به جا ای دل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 526

آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5278

موبه‌مو دارم به خاطر خط جانان را تمامهیچ کس چون من ندارد حفظ قرآن را تمام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5280

گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌اماز ره پنهان به آن روشن‌روان پیوسته‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5282

گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌امبادبان کشتی می می‌شود سجاده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5286

در نمود نقش‌ها بی‌اختیار افتاده‌اممهره مومم به دست روزگار افتاده‌ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5330

من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5351

کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5382

رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشمخویش را در گوشه آن چشم جادو می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5391

با فقیری در سخاوت بی نظیر عالممچون دعا با دست خالی دستگیر عالمم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5393

یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنمیک گل بی خار شد عالم زدامن چیدنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5409

رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنمپایکوبان کوه را در دامن هامون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5414

جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنمچند اوقات گرامی صرف گلکاری کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5425

می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5437

ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5450

چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایمشوخ چشمی بین که در پیری جوانی کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.