Qəzəl 5703

ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5728

منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5761

درین جهان نشود حال آن جهان معلومکه مغز را نتوان کرد از استخوان معلوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5764

شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5838

ما از امیدها همه یکجا گذشته ایماز آخرت بریده ز دنیا گذشته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5840

جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5844

ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5845

ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایمچون داغ لاله از جگر درد زاده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5846

هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5852

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5859

ما پرده از حقیقت عالم کشیده‌ایمدر غورگی به نشئه این می رسیده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5871

ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5874

نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5893

برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5899

Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5902

آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5914

از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5930

یک عمر ز هر خار و خسی ناز کشیدیمتا بوی گلی از چمن راز کشیدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5949

چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینمدر پرده خجالت، زان روی شرمگینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5965

از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5982

مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوانعنکبوت رشته طول امل را دل مخوان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5984

هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهانوقت را خوش کرده ام من از خوشی های جهان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5988

عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختنزر خالص را محابا نیست از بگداختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.