Qəzəl 284

باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 288

چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 296

حالت جان مرا پیر مغان می‌داندآنکه پیوسته ز پیدا و نهان می‌داند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 297

در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 300

چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 303

هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 304

آنان که بجز روی تو جایی نگرانندکوته نظرانند و چه کوته نظرانند!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 306

آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 308

بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمودجمله ذرات جهان محو شد از عین شهود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 319

«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 320

فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 323

«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:که انعقاد محبت ز جانب ما بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 329

هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 334

گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 335

از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 338

صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعه‌ای رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 340

نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 341

«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 352

هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 363

ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران داراز صومعه جان را بسر دیر مغان آر

Qasım ƏnvarQəzəl2 dəq
Qəzəl 364

بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 367

درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 380

منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 381

هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.