Mücirəddin Beyləqani: Eşq
گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستیکار جهان چو زلف تو آشفته نیستی
Qəzəl 70چون تو از غم ندیده ای خواریاز غم ما کجا خبر داری؟
Qəzəl 73ای به حسن آفت جهان که توییکه شناسد ترا چنان که تویی؟
Qəzəl 74گر تو آنجا که تویی انده ما داشتییدل ما در غم و اندوه چرا داشتیی؟
Qəzəl 75می دان که باز راه ستم بر گرفته ایکز پیش گوش زلف به خم بر گرفته ای
Qəzəl 77Sən hüsndə, bu doğru sözümdür, yeganəsən!İşvənlə, hiylən ilə cahanda fəsanəsən!
Şikayətnamə 7جهان و کار جهان سر بسر همه بادستخنک کسی که ز بند زمانه آزادست
Şikayətnamə 12در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیستدر دیده افلاک نشانی ز حیا نیست
Şikayətnamə 21جهان فتح من آخر به نوبهار رسدنهال عیش من آخر به برگ و بار رسد
Şikayətnamə 23Ah, əfsus, o ləyaqətli cavanlar getdilər,O səmimi dostlar, o dostluq qananlar getdilər.
Şikayətnamə 24آن عزیزانی که با ما جام و ساغر داشتندمهر ما از یکدلی با جان برابر داشتند
Qitə 37دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تستدر جزع دیده صورت لؤلؤ نیاورد
Müləmmə 16شقیق النفس هات علی الشقائقشرابی کان بدین وقت است لایق
Müləmmə 34الامر فی نفاذ والملک فی قراروالعید قد تجلی من غرة النهار
Müləmmə 45غرب الشمس والهوی سکنیو سهیل بدا من الیمن
Tərkibbənd 1یارب آن قامت چون سرو خرامان نگریدیارب آن عارض و آن زلف پریشان نگرید
Tərkibbənd 3به سر زلف سیه باز گره بر زده ایخرمن عمر مرا آتش غم در زده ای
Rübai 35چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت
Rübai 40آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
Rübai 49گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد
Rübai 52چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد
Rübai 71لعل لبت ار به بوسه سرکش نبوداز دست تو یک پای بر آتش نبود
Rübai 92ای از غم هجران تو ای طرفه نگاردر هر نفسی شکایتم بودی کار
Rübai 93یارم سخن عشوه نهاد اندر بارغم تاختن آورد ز من برد قرار
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.