Qəzəl 1

یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 2

صبح از افق بنمود رخ، در گردش آور جام راوز سر خیال غم ببر، این رند دُردآشام را

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 3

می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرامی کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 6

این حضور عاشقان است، الصلاصحبت صاحبدلان است، الصلا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 7

ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ماسودای تو زد آتش غم در جگر ما

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 9

ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 10

تا هوای طوبی قد تو دارد جان ماهست منزل آیت «طوبی لهم » در شأن ما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 12

ای رخت از روی حسن آیینه گیتی نماوی قدت چون طوبی از خوبی به صد نشو و نما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 13

ای روز و شب خیال رخت همنشین ماجاوید باد عشق جمالت قرین ما

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 14

ای ز سنبل بسته مویت سایبان بر آفتابزلفِ مشکینت شب قدر است و رویت ماهتاب

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 16

ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خوابدر تب است از تابش خورشید رویت آفتاب

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 17

چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیبآیت نصر من الله آمد و فتح قریب

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 22

مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداختکه عشق روی تو آشوب در جهان انداخت

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 24

عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 25

زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 26

سالک عشق تو هر دم به جهان دگر استهر نفس طالب وصلت به مکان دگر است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 27

امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیده‌ها را نور و دل‌ها را صفایی دیگر است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 28

من سر شادی ندارم با غم یارم خوش استمن مسیحا مذهبم با دیر و خمارم خوش است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 29

گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 30

ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش استدل من بی لب لعل نمکینت ریش است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 31

گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاستاین چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 32

مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 33

سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 36

منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان استکه دایم در خیال من لب و دندان جانان است

İmadəddin Nəsimi2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.