İmadəddin Nəsimi: Eşq
یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را
Qəzəl 2صبح از افق بنمود رخ، در گردش آور جام راوز سر خیال غم ببر، این رند دُردآشام را
Qəzəl 3می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرامی کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا
Qəzəl 6این حضور عاشقان است، الصلاصحبت صاحبدلان است، الصلا
Qəzəl 7ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ماسودای تو زد آتش غم در جگر ما
Qəzəl 9ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما
Qəzəl 10تا هوای طوبی قد تو دارد جان ماهست منزل آیت «طوبی لهم » در شأن ما
Qəzəl 12ای رخت از روی حسن آیینه گیتی نماوی قدت چون طوبی از خوبی به صد نشو و نما
Qəzəl 13ای روز و شب خیال رخت همنشین ماجاوید باد عشق جمالت قرین ما
Qəzəl 14ای ز سنبل بسته مویت سایبان بر آفتابزلفِ مشکینت شب قدر است و رویت ماهتاب
Qəzəl 16ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خوابدر تب است از تابش خورشید رویت آفتاب
Qəzəl 17چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیبآیت نصر من الله آمد و فتح قریب
Qəzəl 22مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداختکه عشق روی تو آشوب در جهان انداخت
Qəzəl 24عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است
Qəzəl 25زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است
Qəzəl 26سالک عشق تو هر دم به جهان دگر استهر نفس طالب وصلت به مکان دگر است
Qəzəl 27امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیدهها را نور و دلها را صفایی دیگر است
Qəzəl 28من سر شادی ندارم با غم یارم خوش استمن مسیحا مذهبم با دیر و خمارم خوش است
Qəzəl 29گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است
Qəzəl 30ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش استدل من بی لب لعل نمکینت ریش است
Qəzəl 31گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاستاین چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟
Qəzəl 32مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است
Qəzəl 33سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است
Qəzəl 36منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان استکه دایم در خیال من لب و دندان جانان است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.