İmadəddin Nəsimi: Eşq
عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین
Qəzəl 238آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار اوباشد که اندازد نظر در آینه رخسار او
Qəzəl 239زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او
Qəzəl 240نگارا بیسر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمیخواهد دل و جانم، به جان تو
Qəzəl 241عاشقم بر قامت رعنای توحسن میبارد ز سر تا پای تو
Qəzəl 242دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابروتعالی الله از آن چشمان، جلال الله از آن ابرو
Qəzəl 243دویی شرک است از آن بگذر، موحد باش و یکتا شووجود ما سوی الله را به لا بگذار و الا شو
Qəzəl 244در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟تا بر سر ویرانها چون کوف زند «کو کو»
Qəzəl 245ای جان عاشق از لب جانان ندا شنوآواز «ارجعی » به جهان بقا شنو
Qəzəl 246با غیر مگو حالم، کاغیار نداند بهپروانه آن شمعم، گر نار نداند به
Qəzəl 247باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته
Qəzəl 248ای خیال چشم مستت خون صهبا ریختهزلف مشکین تو را سرهاش در پا ریخته
Qəzəl 249ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته
Qəzəl 250ای بر گل عذارت ریحان تر نوشتهوز مشک سوده نسخی بر گلشکر نوشته
Qəzəl 251ای نوبت جمال تو در ملک جان زدهحسن رخ تو گوی «لمن » در جهان زده
Qəzəl 252ای رخ ماه پیکرت شاهد بر پری زدهحسن تو در جهان جان تخت سکندری زده
Qəzəl 253ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده
Qəzəl 254ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمدهوی خم ابروت ما اوحی و اوحی آمده
Qəzəl 255دلیل ما شد آن ساقی به دارالعیش میخانهبیا گر آرزومندی به جام لعل جانانه
Qəzəl 256منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانهچو از اغیار ببریدم شدم با یار همخانه
Qəzəl 258ای ماه من چرا ستم از سر گرفتهایوز من چه دیدهای که نظر برگرفتهای
Qəzəl 259بر گل از عنبر تر نقطه سودا زدهایآتشی در جگر لاله حمرا زدهای
Qəzəl 263گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی
Qəzəl 264یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.