Qəzəl 3

به چشمک این همه مژگان به هم مزن یاراکه این دو فتنه به هم می‌زنند دنیا را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 7

شب به هم درشکند زلف چلیپایی راصبحدم سردهد انفاس مسیحایی را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 8

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی رانجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

طبعم از لعل تو آموخت درافشانی‌هاای رخت چشمه خورشید درخشانی‌ها

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 14

صدای سوز دل شهریار و ساز حبیبچه دولتی است به زندانیان خاک نصیب

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 15

ای چشم خمارین که کشد سرمه خوابتوی جام بلورین که خورد باده نابت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 17

ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتوی زلف کمندین، من و شب‌های درازت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 18

تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 19

ماهم که هاله‌ای به رخ از دود آهش استدائم گرفته چون دل من روی ماهش است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 21

از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستآری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 27

ندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیستکه تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 31

برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 32

رفتم و بیشم نبود روی اقامتوعده دیدار گو بمان به قیامت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 34

گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 36

شنیده‌ام که به شاهان عشق بخشی تاجبه تاج عشق تو من مستحقم و محتاج

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 38

مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

با رنگ و بویت ای گل گل رنگ و بو نداردبا لعلت آب حیوان آبی به جو ندارد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 40

شباب عمر عجب با شتاب می‌گذردبدین شتاب خدایا شباب می‌گذرد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 43

چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزدسپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 45

کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 46

بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشدما در این گوشه زندان و بهار آمده باشد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 49

ماندم به چمن شب شد و مهتاب برآمدسیمای شب آغشته به سیماب برآمد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 50

شب است و چشم من و شمع اشک‌بارانندمگر به ماتم پروانه سوگوارانند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.