Məhəmmədhüseyn Şəhriyar: Eşq
به چشمک این همه مژگان به هم مزن یاراکه این دو فتنه به هم میزنند دنیا را
Qəzəl 7شب به هم درشکند زلف چلیپایی راصبحدم سردهد انفاس مسیحایی را
Qəzəl 8جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی رانجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را
Qəzəl 11طبعم از لعل تو آموخت درافشانیهاای رخت چشمه خورشید درخشانیها
Qəzəl 14صدای سوز دل شهریار و ساز حبیبچه دولتی است به زندانیان خاک نصیب
Qəzəl 15ای چشم خمارین که کشد سرمه خوابتوی جام بلورین که خورد باده نابت
Qəzəl 17ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتوی زلف کمندین، من و شبهای درازت
Qəzəl 18تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است
Qəzəl 19ماهم که هالهای به رخ از دود آهش استدائم گرفته چون دل من روی ماهش است
Qəzəl 21از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستآری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست
Qəzəl 24منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است
Qəzəl 27ندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیستکه تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست
Qəzəl 31برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت
Qəzəl 32رفتم و بیشم نبود روی اقامتوعده دیدار گو بمان به قیامت
Qəzəl 34گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت
Qəzəl 36شنیدهام که به شاهان عشق بخشی تاجبه تاج عشق تو من مستحقم و محتاج
Qəzəl 38مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد
Qəzəl 39با رنگ و بویت ای گل گل رنگ و بو نداردبا لعلت آب حیوان آبی به جو ندارد
Qəzəl 40شباب عمر عجب با شتاب میگذردبدین شتاب خدایا شباب میگذرد
Qəzəl 43چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزدسپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد
Qəzəl 45کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد
Qəzəl 46بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشدما در این گوشه زندان و بهار آمده باشد
Qəzəl 49ماندم به چمن شب شد و مهتاب برآمدسیمای شب آغشته به سیماب برآمد
Qəzəl 50شب است و چشم من و شمع اشکبارانندمگر به ماتم پروانه سوگوارانند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.