Məczub Təbrizi: Eşq
مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
Məsnəvi 3شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین
Müfrəd 5لبی که لب ز دعا بست بسته شد در اوسری که سجده ندانست خاک بر سر او
Qəzəl 5ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبییاد لبش بودن البته زیان دارد
Qəzəl 7دردمندان تو از درد دوا یافتهاندزهرنوشان تو از زهر شفا یافتهاند
Qəzəl 8مژده ای دل پیک جانان میرسدپیک جانان است و خندان میرسد
Qəzəl 12مرا هر دم به کویت شوق دل ناچار میآردنمیداند که بیتابی ملامت بار میآرد
Qəzəl 13مژده ای دل که یار میآیدغم مخور غمگسار میآید
Qəzəl 19روز عید آن شوخ اگر جولان کندشهر و صحرا را پر از قربان کند
Qəzəl 24با تبسم تا لبش تمهید احسان میکندغمزه شوخش به ایمایی پشیمان میکند
Qəzəl 25مرا که با لب او نوبت سخن نرسداز آن چه باک که دستم به انجمن نرسد
Qəzəl 26تا چند آب حسرتم از چشم تر چکدخونآبه لاله لاله ز داغ جگر چکد
Qəzəl 28تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد
Qəzəl 31هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند
Qəzəl 33آن زمان کاین فتنهها در عالم ارواح بوددر دبستان جنون درسم هو الفتاح بود
Qəzəl 34جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد
Qəzəl 35وقت آن شد کز دلم صبح سعادت سر زنددولت دیدار یارم حلقهای بر در زند
Qəzəl 36عاشقان در دل شب چشم تری بگشایندباشد از غیب به روی تو دری بگشایند
Qəzəl 37عندلیبی در گلستان ناله مستانه کردعشق گل یعنی ببین ما را چه خوش دیوانه کرد
Qəzəl 39غمزهات ناوکفشانی میکندبا دلم خوش مهربانی میکند
Qəzəl 42مژده ای دل که بهار آمد و گل پیدا شدبر جنون زن که دگر منزل ما صحرا شد
Qəzəl 43غم زلفت پریشان در دل دیوانه میگرددتهیدستی بیاد گنج در ویرانه میگردد
Qəzəl 44خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد
Qəzəl 47اشک عاشق بر رخش چون سیم و زر دارد نمودسیم و زر هر جا که باشد در نظر دارد نمود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.