Məczub Təbrizi: Eşq
دلربایی که به جز لطف نباشد کارشصبر کن صبر که لطف است یقین آزارش
Qəzəl 115گویمت پندی همه گوش و تمام ادراک باشخواستی در چشم دشمن خاک باشی خاک باش
Qəzəl 116خوشا تبریز و فیض صبح و شامشالهی تا ابد باشد نظامش
Qəzəl 120آمد رسول یار و شدیم از جفا خلاصاز هر بلا شدیم به لطف خدا خلاص
Qəzəl 123بر گرد لالهزار جمالت دمیده خطخورشید را به حلقه سودا کشیده خط
Qəzəl 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Qəzəl 127ما حشمت و سپاه نداریم یا حفیظجز درگهت پناه نداریم یا حفیظ
Qəzəl 128تا شدم در آتش عشقت گدازان همچو شمعاز جبینم نور مهرت گشت تابان همچو شمع
Qəzəl 130........................
Qəzəl 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Qəzəl 132صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Qəzəl 133سر نپیچم دامنش هر چند دیر آید به کفسودهام برآستانش سر مرا بس این شرف
Qəzəl 134سَر مَه دیده شد از آمدنت کرد طریقمیروی باز خدا همره و توفیق رفیق
Qəzəl 135از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Qəzəl 136می بنوش از عقده های عقل بیحاصل چه باکچون تو را مشکلگشا یار است از مشکل چه باک
Qəzəl 137پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَکسیر کردم همه خوبان جهان را یک یک
Qəzəl 142بنوش باده عشرت به دولت و اقبالشکفته باش شب و روز و هفته و مه و سال
Qəzəl 144عشق ساقی شد می بیغش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم
Qəzəl 145روزگاری شد که من دردیکش میخانهاممشق درویشیست کار همّت شاهانهام
Qəzəl 146یار از ما جان و ما از یار ساغر خواستیمجان به جان دادیم و جان بردیم و دیگر خواستیم
Qəzəl 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Qəzəl 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Qəzəl 153دارم به سر که خدمت پیر مغان کنمتا عیشها ز دولت بخت جوان کنم
Qəzəl 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.