Məczub Təbrizi: Eşq
معشوق مگو وفا نداردعاشق تاب جفا ندارد
Qəzəl 50ای دل هوس وصل بتان تا کی و تا چنداین ناله و فریاد و فغان تا کی و تا چند
Qəzəl 52جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد
Qəzəl 57پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود
Qəzəl 59ای خوش آن ساعت که یارم از سفر پیدا شوددیده بختم به روی صبح دولت وا شود
Qəzəl 61ناله مستانهام بخت مرا هشیار کردهایهای گریهام این خفته را بیدار کرد
Qəzəl 65دل گواهی میدهد البتّه یارم میرسداضطرابم بیش شد بیشک نگارم میرسد
Qəzəl 66ظاهراً از بنده حرفی با تو پنهان گفتهاندگوش کن من هم بگویم آن چه یاران گفتهاند
Qəzəl 67باز راهم به در خانه خمّار افتادگذرم باز به آن مخزن اسرار افتاد
Qəzəl 68مژده ای دل که فلانی ز سفر میآیدرفت اگر عمر گرانمایه دگر میآید
Qəzəl 69شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دلآرای وصل خرم و خندان رسید
Qəzəl 79عقل چون مشغول خود شد شهر و زندان ساختندچون جنون از خود به تنگ آمد بیابان ساختند
Qəzəl 80هیچ دل معشوق ما را رام نتوانست کردهیچ جا آن طفل شوخ آرام نتوانست کرد
Qəzəl 81حسن تا دارد از حیا تعویذعشق را هم بود وفا تعویذ
Qəzəl 84در پیش اختیار تو ما را چه اختیاردر ملک پادشاه گدا را چه اختیار
Qəzəl 85شبی به دیر مغانم فتاد راه نظرشدم به پیش که بینم به دیر چیست خبر
Qəzəl 86عشق دریاییست من چون موج در وی بیقرارموج را در بیقراریها نباشد اختیار
Qəzəl 87بردی دل ما بتا نگه دارحقت بود از بلا نگه دار
Qəzəl 92دل از کف داده را یار اندکی نامهربان بهترتبسم سستپیمان و تغافل سرگران بهتر
Qəzəl 94رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر
Qəzəl 95زهی به حسن و ملامت ز دلبران ممتازبه غمزه هوشفریب و به عشوه مهرطراز
Qəzəl 101مه ندیدم به این صفا هرگزمهر را نیست این ضیا هرگز
Qəzəl 108از خم زلف کمندافکن مترساز فریب غمزه پرفن مترس
Qəzəl 110به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.