Qəzəl 162

ز من که طایر قافم نشان عنقا پرسز من که ماهی عشقم رسوم دریا پرس

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 163

ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 165

رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 166

می‌کشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 168

ای صبا هست رخ یار به غایت نازکلب فرو بند و نگه دار به غایت نازک

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 171

ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 172

این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 173

در ضمیرم روز و شب نقش تو می‌بندد خیالجز تو نقشی در خیالم صورتی باشد محال

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 174

خرامان میرود دلبر به بستان وقت گل گل گلبه رخ گل گل به لب مل مل به قد چون سرو سنبل بل

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 176

بر من جفا ز غمزه یار است والسلامخون در دلم ز جور نگار است والسلام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 177

لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلامبا تو گفتم معنی علم لدنی والسلام

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 178

صورت رحمان من آن روی نکو دانسته‌امچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانسته‌ام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 181

نظر برداشت از من تا حبیبمبه جای وصل هجران شد نصیبم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 185

در خمارم ساقیا! جام جمی می‌بایدممحرم همدم ندارم، همدمی می‌بایدم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 186

من آن گنجم که در باطن هزاران گنج زر دارممن آن بحرم که در دامن به دریاها گهر دارم

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəzəl 187

قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارمتو شاه حسنی و غیر از رخ تو شاه ندارم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 192

شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 193

فضل اله یار شد یار دگر چه می‌کنمقوت دلم به جز غمش خون جگر چه می‌کنم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 194

چشم مستش به خواب می‌بینمکار تقوی خراب می‌بینم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 195

شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 196

ما حاصل از حیات رخ یار کرده‌ایمعهدی به یار بسته و اقرار کرده‌ایم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 197

علت غایی ز امر کن فکان ما بوده‌ایمجمله اشیا را حقیقت، جسم و جان ما بوده‌ایم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 198

ما مرید پیر دیر و ساکن میخانه‌ایمهمدم دُردی‌کشان و ساغر و پیمانه‌ایم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 200

صلاح از ما مجو زاهد که ما رندیم و قلاشیمگهی دُردی‌کش میخانه گه سرخیل اوباشیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.