Şəms Məğribi: Eşq
ز قدت سرو بستان آفریدندز رویت ماه تابان آفریدند
Qəzəl 72شاه بتان ماه رخان عرب رسیدبا قامت چو نخل و لب چون رطب رسید
Qəzəl 77چون عکس رخ دوست در آینه عیان شدبر عکس رخ خویش نگارم نگران شد
Qəzəl 80نهان بصورت اغیار یار پیدا شدعیان بنقش و نگار آن نگار پیدا شد
Qəzəl 83اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد
Qəzəl 84مرا دلیست که در وی بغیر دوست نگنجددرین حضیره هر آنکس که غیر اوست نگنجد
Qəzəl 86ز دریا موج گوناگون برآمدز بیچونی برنگ چون برآمد
Qəzəl 87می حدیثی از لب ساقی روایت می کندباده از سرمستی چشمش حکایت میکند
Qəzəl 91دل از بند من بیدل رها شدنمیدانم کِه او دید و کجا شد
Qəzəl 92ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور
Qəzəl 93مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر
Qəzəl 95دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظرچشم در منظور ناظر لیک از وی بیخبر
Qəzəl 97میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر
Qəzəl 100نخست دیده طلب کن پس آنگهی دیداراز آنکه یار کند جلوه بر الولابصار
Qəzəl 104دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارشز رخسار پریرویان ببین خوبی ز رخسارش
Qəzəl 105دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش
Qəzəl 108مرا از رویِ هر دلبر، تجلّی میکند رویشنه از یکسوش میبینم که میبینم ز هر سویش
Qəzəl 110تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش
Qəzəl 114بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یکبهیک
Qəzəl 119هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم
Qəzəl 122از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم
Qəzəl 123ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم
Qəzəl 124گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم
Qəzəl 125ز چشم مست ساقی من خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.