Nəyyir Təbrizi: Eşq
عنبرینموی تو ، بر طرف جبین میگذردیا ز گلزار ختا آهوی چین میگذرد
Qəzəl 68زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد
Qəzəl 69نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Qəzəl 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Qəzəl 73دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد
Qəzəl 74اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Qəzəl 77گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند
Qəzəl 79در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود
Qəzəl 80شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چهها بر دل خونین گذرد
Qəzəl 82این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غمزدگان تا چهها کند
Qəzəl 83تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد
Qəzəl 84انس من ای شیخ با می است و دف و عودمی نتوان کرد ترک عادت معهود
Qəzəl 85یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید
Qəzəl 86محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند
Qəzəl 87بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر
Qəzəl 88ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر
Qəzəl 89نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر
Qəzəl 90هندوی چشم و خال و خط و زلف مشکبیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز
Qəzəl 91شد روی یار جلوهگر از زلف مشکبیزصبح امید میدهد ای بخت خفته خیز
Qəzəl 92ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشسینه از آه به تنگ است بیندیش ز خویش
Qəzəl 93گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Qəzəl 94نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش
Qəzəl 96عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش
Qəzəl 101من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشمگرم ز پیش نظر رانی از قفای تو باشم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.