Əvhədi Marağalı: Eşq
مباش بندهٔ آن کز غم تو آزادستغمش مخور، که به غم خوردن تو دلشادست
Qəsidə 22گر گناهی کردم و دارم، خداوندا، ببخشچون گنه را عذر میآرم، خداوندا، ببخش
Qəsidə 23چو دیده کرد نظر، دل دراوفتاد چو دلدر اوفتاد، فرو برد پای مرد به گل
Qəsidə 36گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری
Tərcibənd 2در خرابات عاشقان کوییستوندر آن خانه یک پریروییست
Tərkibbənd 2هر شبی تا به سحر زار بگریم ز غمتاندکی خسبم و بسیار بگریم ز غمت
Rübai 10قدش به درخت سرو میماند راستزلفش به رسن، که پای بند دل ماست
Rübai 26حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
Rübai 33ما را تو چنین ز دل بر آری نیکستوانگه بدو زلف خود سپاری نیکست
Rübai 46با یار ز نیک و بد نمیباید گفتهر شب بیتی دو صد نمیباید گفت
Rübai 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 14تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 17چو بشنید این حدیث از هوش رفتهبیفتاد این سخن در گوش رفته
Məntiqül-üşşaq, fəsil 19خبر دادند مجنون را که: لیلیندارد با تو پیوندی و میلی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 21مگر با ما سر یاری نداری؟که ما را در مشقت میگذاری؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 29مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 36دل از ما بر گرفتی، یاد میدارجفا از سر گرفتی، یاد میدار
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.