Qətran Təbrizi: Eşq
همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Qəsidə 94بهشتوار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
Qəsidə 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Qəsidə 115تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیلبر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل
Qəsidə 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
Qəsidə 127اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران
Qəsidə 128Əgər bəla aramırdı cahanda xəlqə zaman,Niyə onun üzünü etdi xəlqdən pünhan?
Qəsidə 129Əgər könül yerinə canı istəsə canan,Qəsəm onun canına, etmərəm müzayiqə can!
Qəsidə 130İşıqlı çeşmə önündə olan qara pərdə,Dağın başında dəbilqə, zireh fələklərdə!
Qəsidə 131الا ای ماه مشکینمو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین
Qəsidə 144بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان
Qəsidə 145بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان
Qəsidə 156چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامونسپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون
Qəsidə 167کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانانکه جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن
Qəsidə 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان
Qəsidə 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Qəsidə 193ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتریسایبان آفتابی یا نقاب مشتری
Qəsidə 196ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آریدل من بردی و کردی رخ من دیناری
Qəsidə 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Qəsidə 209مرا به ناله و زاری همیبیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
Qəsidə 211نیازم ز گیتی به توست ای نیازیکه دل را امیدی و جان را نیازی
Tərkibbənd 2باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کندتارش از یاقوت سازد پودش از مینا کند
Tərkibbənd 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
Tərkibbənd 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.