Qəsidə 91

همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 94

بهشت‌وار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 97

صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 115

تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیلبر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 116

تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 127

اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 128

Əgər bəla aramırdı cahanda xəlqə zaman,Niyə onun üzünü etdi xəlqdən pünhan?

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 129

Əgər könül yerinə canı istəsə canan,Qəsəm onun canına, etmərəm müzayiqə can!

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 130

İşıqlı çeşmə önündə olan qara pərdə,Dağın başında dəbilqə, zireh fələklərdə!

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 131

الا ای ماه مشکین‌مو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 144

بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 145

بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 156

چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامونسپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 167

کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانانکه جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 170

که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دل‌ها برده صد چندان

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 179

هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 193

ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتریسایبان آفتابی یا نقاب مشتری

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 196

ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آریدل من بردی و کردی رخ من دیناری

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 202

دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 209

مرا به ناله و زاری همی‌بیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 211

نیازم ز گیتی به توست ای نیازیکه دل را امیدی و جان را نیازی

Qətran Təbrizi4 dəq
Tərkibbənd 2

باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کندتارش از یاقوت سازد پودش از مینا کند

Qətran Təbrizi8 dəq
Tərkibbənd 3

تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد

Qətran Təbrizi9 dəq
Tərkibbənd 5

آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست

Qətran Təbrizi4 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.