Əvhədi Marağalı: Hicran
منازل سفرت پیش دیده میآرماگر چه هیچ به منزل نمیرسد بارم
Qəzəl 519گمان مبر که ز مهر تو دست وادارمکه گر چه خاک زمینم کنی، هوا دارم
Qəzəl 532روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزمدر خویش زنم آتش و مردانه بسوزم
Qəzəl 542به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغمکه همچو بلبل مسکین از آن به درد و به داغم
Qəzəl 547درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت میگذرانم
Qəzəl 548دلم زندان عشق توست و زندانی درو جانمچو زندانی شدم،دیگر چه میخواهی؟ مرنجانم
Qəzəl 560آمدهام که صف این صفهٔ بار بشکنمصدرنشین صفه را رونق کار بشکنم
Qəzəl 563فراق روی تو میسوزدم جگر، چه کنم؟ز کوی عافیت افتادهام بدر، چه کنم؟
Qəzəl 568درد تو برآورد ز دنیا و ز دینمبا مایهٔ عشق تو آن نه باد و نه اینم
Qəzəl 571نه مانند تو زیبایی ببینمنه مثلت سرو بالایی ببینم
Qəzəl 584آن پرده برانداز، که ما نور پرستیممستور چرایی؟ چو نه مستورپرستیم
Qəzəl 587دیریست تا ز دست غمت جان نمیبریموقتست کز وصال تو جانی بپروریم
Qəzəl 588ما در غم هجران تو، گر زانکه بمیریمبر وصل تو یکروز ببینی که: امیریم
Qəzəl 591کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
Qəzəl 594باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمنگشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن
Qəzəl 597نگارینا، به وصل خود دمی ما را ز ما بستاندل ما را به آن بالا ز دست این بلا بستان
Qəzəl 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Qəzəl 603کیست آن مه؟ که میرود نازانعاشقان در پیش سراندازان
Qəzəl 612به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوانچو او باشد بغیر از او نظر کردن، توان؟ نتوان
Qəzəl 617سهل باشد روزه از نانی و آبی داشتنروزه از روی چنان باشد عذابی داشتن
Qəzəl 627چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکنچون این هوس دارد دلم، از دیگری یادم مکن
Qəzəl 639بر سر کویت ای پسر، پی سپرم، دریغ من!با غم رویت از جهان میگذرم، دریغ من!
Qəzəl 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Qəzəl 643چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به منآن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.