Əvhədi Marağalı: Hicran
نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Qəzəl 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Qəzəl 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Qəzəl 387زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر
Qəzəl 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Qəzəl 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Qəzəl 407منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
Qəzəl 410ما در به روی خلق فرو بستهایم بازدر شاهد خیال تو پیوستهایم باز
Qəzəl 411اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Qəzəl 426سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که میتابد همی نور از رخش
Qəzəl 432که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش
Qəzəl 453گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حالگفتا: منم دوای تو از درد من منال
Qəzəl 459سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Qəzəl 465مستم از بادهٔ مهر تو، مرا مست مهلرفتم از دست، دمی دست من از دست مهل
Qəzəl 466گر درد سر نباشدت، ای باد صبحدمروزی به دستگیری ما رنجه کن قدم
Qəzəl 475تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم
Qəzəl 481دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم
Qəzəl 482چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم
Qəzəl 484تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتمکه: آستین تو بوسم، بر آستان تو افتم
Qəzəl 487چو دل در دیگری بستی نگاهش دار، من رفتمچو رفتی در پی دشمن، مرا بگذار، من رفتم
Qəzəl 498بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردمبه بوی وصل تو گرد جهان همی گردم
Qəzəl 503نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم
Qəzəl 507تو چیزی دیگری، ور نه بسی خوبان که من دیدمکسی دیگر نبیند اندر آنرو، آنکه من دیدم
Qəzəl 510عمریست تا ز دست غمت جامه میدرمدستم بگیر، تا مگر از عمر برخورم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.