Əhməd Cavad: Hikmət və nəsihət
Cavan öldün, dünyadan kam almadın,Çox çalışdın, zəhmətdən heç doymadın.
Mirzə Abdulla (Sur) MəmmədzadəEy qardaşlar! Bir zamanlar elmisizlik dumanı,Cəhalətin kor pəncəsi qaplamışdı hər yanı.
Qaspirinski üçünMilli sazlar çalır matəm... müsibət...Başdan-başa qan ağlayır bir millət!
MayısMən hər ildə bir mayısaLap çox ümidlər bağlaram.
Ağlayırdım, gülürəmArkadaşlar, dörd yanıma baxdıqca,Ağlayırdım, ağlayırdı irmaqlar!
AnaŞu bürüşmüş əllərində göydən enmiş bir qüvvət var,Nə zaman ki, xəstə könlüm ölgün düşüb inlər, ağlar!
DərdimQərib könül, yenə dərdim yüksəldi,Gördünmü keçmişin haldan gözəldir!
İmansızaQısqırılıb hürürsən ki: "Sənin bəndən nəyin artıq!"Qızma, dostum, elmə qalsa, bən də sənin günündəyim.
İmdadVicdanım əmr etdi, imdada gəldim,Məzlum səsi duydum, mən dada gəldim!
Sən ağlamaMən deyən yox, fələk deyən oldusa,Əsdi yellər, gül yanağın soldusa,
Şəhid şeirƏsirim, umdum ki, Xızrım gəlecək,Çıxdım ki, yollara edəm sorağın!
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.