Pərvin Etisami: Hikmət və nəsihət
گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
Qəsidə 17سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
Qəsidə 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Qəsidə 31حاصل عمر تو افسوس شد و حرمانعیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان
Şeir 2ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتندل تهی از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن
Şeir 5ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتنتیرگیها را ازین اقلیم بیرون داشتن
Şeir 6ای خوش اندر گنج دل زر معانی داشتننیست گشتن، لیک عمر جاودانی داشتن
Şeir 22عالمی طعنه زد به نادانیکه بهر موی من دو صد هنر است
Şeir 55آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار
Şeir 102در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیستدر آن وجود که دل مرده، مرده است روان
Şeir 159ای نهال آرزو، خوش زی که بار آوردهایغنچه بی باد صبا، گل بی بهار آوردهای
Şeir 180زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبودپیشهاش جز تیرهروزی و پریشانی نبود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.