Əvhədi Marağalı: Hikmət və nəsihət
من بادهٔ عشق نوش کردمچون مست شدم خروش کردم
Qəzəl 519گمان مبر که ز مهر تو دست وادارمکه گر چه خاک زمینم کنی، هوا دارم
Qəzəl 525گر چه در پای هوی و هوست میمیرمدسترس نیست که روزی سر زلفت گیرم
Qəzəl 526مست آمدم امشب، که سر راه بگیرمیک بوسه به زور از لب آن ماه بگیرم
Qəzəl 556گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنماز شب طرهٔ او روز نمایی بکنم
Qəzəl 615ترا رسد گره مشک بر قمر بستنبه گاه شیوهگری لعل بر شکر بستن
Qəzəl 651حلقهٔ زرین بر آن گوش گهربندش ببینخال مشکین بر لب شیرین چون قندش ببین
Qəzəl 759کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی
Qəzəl 776مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردیچو دیر از غیر خالی شد در خلوت بهم کردی
Qəzəl 865شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگویآفتابی؟ یا پری، یا چهرهٔ نوری؟ بگوی
Qəzəl 885مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟با ما نمینشیند بی ما چراست گویی؟
Qəsidə 4ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟
Qəsidə 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Qəsidə 33بر کوفه و خاک علی، ای باد صبح ار بگذریآنجا به حق دوستی کز دوستان یادآوری
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.