Qəzəl 151

قدح زمرد و می لعل و دست ساقی‌سیمخزینه‌ای به کف آورده‌ام به یک تسلیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 152

بهار آمد چرا بی‌باده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 156

چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 157

کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 158

من که دردی‌کش و بی‌ساخته و بی‌باکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 160

ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 162

زاهد مگو که مست شراب دو ساله‌امچشمی گرفته است به باد پیاله‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 167

دارد به سر هوای رخت آفتاب همخون کرده خنده‌ات به دل لعل ناب هم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 170

ما تن به عیش مفت و مسلم نمی‌دهیمیعنی غم تو را به دو عالم نمی‌دهیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 171

تا پای همت می‌رود از آرزو رم می‌کنمدست از تمنّا می‌کشم تسخیر عالم می‌کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 174

دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 175

هر زمان از خون دل جام شرابی می‌زنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی می‌زنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 176

پیمانه‌کش و رند و خراباتی و مستیمتزویر ندانیم همینیم که هستیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 177

به صد آشفتگی چون موج هر سو بی‌قرار افتمکه زین دریای توفان‌خیز شاید بر کنار افتم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 184

کو همّت مردانه‌ای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 185

هر جا ز سرگذشت خود افسانه بسته‌ایمبندی به پای عاقل و دیوانه بسته‌ایم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 186

گردیده‌ام غبار و پناهی گرفته‌امبر طرف دامنی سر راهی گرفته‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 187

خیز تا بر در میخانه گذاری بکنیمبا لب مغبچه‌ای دفع خماری بکنیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 194

آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه می‌کشان را گوید چراغ روشن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 197

یار دل را بی‌تکلف کرده جای خویشتن‌صورت آیینه خود شد رونمای خویشتن‌

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 200

به اصل و نسل مباهات ای پسر کم کنتو خویش را خلف دودمان آدم کن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 203

خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با ساده‌رویان عشق ورز و کار کن

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 217

نیم جو معتقدِ طاعتِ بی‌گریه مشونرسد کِشتهٔ بی‌آب به سر حد درو

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 226

ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی

Məczub Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.