Saib Təbrizi: Mey və meyxana
ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفتستاره محو شد و چشم من به خواب نرفت
Qəzəl 1844سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت
Qəzəl 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت
Qəzəl 1851با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت
Qəzəl 1854باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت
Qəzəl 1858جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست
Qəzəl 1859میگون لبی که مست و خرابم کند کجاستسرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟
Qəzəl 1860چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟
Qəzəl 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Qəzəl 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است
Qəzəl 1912Bu həyat çeşməsi o gül üzünün şəbnəmidir,Zülfünün ətri yayılmış, elə ənbər kimidir.
Qəzəl 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است
Qəzəl 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن استسیر بهشت در گرو چشم بستن است
Qəzəl 1928از سینه صافی دل بی کینه روشن استدل بی غبار باشد اگر سینه روشن است
Qəzəl 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توستدزدی است این که پرده گلیمش ز خواب توست
Qəzəl 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست
Qəzəl 1947لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست
Qəzəl 1949جامی ز خون بی غش منصورم آرزوستلعل تجلی از کمر طورم آرزوست
Qəzəl 1967چشم قدح به جلوه مینای باده استاین شوخ چشم، قمری سرو پیاده است
Qəzəl 1974شیرین تبسمی که مرا راه دین زده استاز موم، مهر بر دهن انگبین زده است
Qəzəl 1977از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده استبیرون روم که از پری این خانه پر شده است
Qəzəl 1981İndi hər bir nöqtədə əvvəlki qiymət qalmayıb,Dolanıb dövran, daha insaf, mürüvvət qalmayıb.
Qəzəl 1983شرم گناه رهبر توفیق بوده استعصیان غبار لشکر توفیق بوده است
Qəzəl 200جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده رافرش کردم در ره می دامن سجاده را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.