Qəzəl 2349

عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2363

گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کردگرد تهمت چاک پیراهن زرویش پاک کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2367

خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کردتار و پود هستیم را رشته آمال کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2368

سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2369

ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کردسردی از دوران نبیند هر که ما را گرم کرد!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2374

هر که چون آب روان آیینه خود ساده کردسرو را چون بندگان در پیش خود استاده کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2391

از سر من مغز را سودا برون می آوردزور این می پنبه از مینا برون می آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2393

خون ما را چرخ عاجزکش به دست زور خوردمغز ما را گردش سیاره همچون مور خورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2395

یار ما در پرده شب باده تنها می خوردسازگارش باد یارب گرچه بی ما می خورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2399

این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2403

مست ما امروز نقش تازه‌ای بر آب زدشیشه می را به طاق ابروی محراب زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2405

هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زددر حریم مهر تابان تکیه بر اورنگ زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2431

هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شدطوطی بی طالع ما سبزه بیگانه شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2434

درد من خاطرنشان یار بی‌پروا نشدخدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2439

عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2465

بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2466

از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2478

از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2480

Yəqin o bal gülüşə süd qatılıb, bir də şəkərCan alan ləblər isə duzludu, bilsən, nə qədər?!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2493

در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2499

ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزندچون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2501

نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زنددزد خال او شبی خود را به صد جا می‌زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2505

با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زندبوسه چون ساغر بر آن لبهای میگون می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2523

باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.