Qəzəl 3139

زمین و آسمان از ناله من در خروش آمدنشست از جوش دریا، سینه من تا به جوش آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3140

Nə məsciddən xeyir gördüm, nə meyxanə çatır dadə,Daha başqa yerim yoxdur, gedim indi bu dünyadə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3141

زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمدزخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3142

خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمدجنون عشق موجی زد کف از دریا برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3143

به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمدکه بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3144

به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3145

به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمدبه جوی عمر، آب رفته من باز می آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3154

چه شد قدر مرا گر چرخِ دون‌پرور نمی‌داند؟صدف از ساده‌لوحی قیمت گوهر نمی‌داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3168

ز دل در سینه غیر از آه غم‌پرور نمی‌ماندکه جز خاک سیه از عود در مجمر نمی‌ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3172

سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماندچو عشق آمد دگر اندیشه خامی نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3178

زحیرت عاشق از نظاره اغیار گل چیندکه بلبل مست چون شد از در و دیوار گل چیند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3179

زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3199

به آیین تمام از خُم شراب صاف می‌آیدعجب فوج پریزادی ز کوه قاف می‌آید!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3207

کدامین آتشین‌سیما به این ویرانه می‌آید؟که از دیوار و در بوی پر پروانه می‌آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3208

گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی‌طلب سویشمرا از پای نافرمان چه‌ها بر سر نمی‌آید!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3211

ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آیدرسانم گر به آب این خاک را، نم برنمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3217

زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آیدزبوی گل، نفس در سینه دزدیدن نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3218

به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آیدکه آه از سینه ام گلگون قبا بیرون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3227

قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3243

عشق تا هست عنان را به هوس نتوان دادچون قلم نبض به دست همه کس نتوان داد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3257

سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3260

نیست ممکن که دل ما ز وفا برگرددچون ز خاصیت خود مهر گیا برگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3283

دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گرددپیر در سایه سرو تو جوان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3309

بحر هر چند به بر همچو حبابم داردشوق سرگشته تر از موج سرابم دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.