Saib Təbrizi: Mey və meyxana
لطافت رخ ازین بیشتر نمیباشدکه بینقاب ترا آشکار نتوان دید
Qəzəl 4026بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید
Qəzəl 4028خط عذارتو خورشید رابه دام کشیدز هاله حلقه به گوش مه تمام کشید
Qəzəl 4037اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید
Qəzəl 4039خط را گذار برلب آن سیمبر فتادسرسبز طوطیی که به تنگ شکر فتاد
Qəzəl 4042عاشق ز رفتن دل بیتاب میبردفیضی که خاک از آمدن آب میبرد
Qəzəl 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد
Qəzəl 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
Qəzəl 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد
Qəzəl 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد
Qəzəl 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد
Qəzəl 408ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان راز بلبل مطرب رنگین کلام آورد مستان را
Qəzəl 4087هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد
Qəzəl 4105Gəldi yenə gül fəsli, bu əyyam təzələndi,Camın dodağın öp, yenə də cam təzələndi.
Qəzəl 4112Bu fələk bir kimsədən əsla xəcalət çəkməyib,Göy üzü heç vaxt tutulmaqdan əziyyət çəkməyib.
Qəzəl 4117چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد
Qəzəl 4121دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند
Qəzəl 4124نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند
Qəzəl 4127آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند
Qəzəl 4128مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند
Qəzəl 4132دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند
Qəzəl 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Qəzəl 4135جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Qəzəl 4136آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.