Saib Təbrizi: Mey və meyxana
خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرندمرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند
Qəzəl 3523ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشنداز بخیلی به قلم آب ز دریا نوشند
Qəzəl 3524غافلان رطل گران را به دو دم می نوشندعاقلان آب ز دریا به قلم می نوشند
Qəzəl 3526Saqi gər bir cam ilə xatirimi şad eləyə,Yüz dəfə xoşdu ki, o meykədə abad eləyə.
Qəzəl 3527فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند
Qəzəl 3543یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنندنمکی نیست لب او که فراموش کنند
Qəzəl 3551تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود
Qəzəl 3557می روشن گهران چهره گلفام بودنقل صاحب نظران چشم چو بادام بود
Qəzəl 3566دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود
Qəzəl 3578عارف از راه به سجاده تقوی نرودتیغ بر کف به سر منبر دعوی نرود
Qəzəl 3583طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود
Qəzəl 3595باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود
Qəzəl 3597باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟تلخی می نمک تلخی بادام شود
Qəzəl 3602مانع شور جنون سلسله پا نشودسیل را موج عنان تاب ز دریا نشود
Qəzəl 3604چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟خط شبرنگ براتی است که راجع نشود
Qəzəl 3611تن حجاب سفر جان هوایی نشودسیر شبنم گره از آبله پایی نشود
Qəzəl 3631ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید
Qəzəl 3633خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید
Qəzəl 3650از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید
Qəzəl 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!
Qəzəl 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتادبیار باده که طشت خرد ز بام افتاد
Qəzəl 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد
Qəzəl 3684ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Qəzəl 3692سخن ز لعل لبت آبدار می گرددز روی گرم تو شبنم شراب می گردد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.