Qəzəl 3518

خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرندمرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3523

ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشنداز بخیلی به قلم آب ز دریا نوشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3524

غافلان رطل گران را به دو دم می نوشندعاقلان آب ز دریا به قلم می نوشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3526

Saqi gər bir cam ilə xatirimi şad eləyə,Yüz dəfə xoşdu ki, o meykədə abad eləyə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3527

فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3543

یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنندنمکی نیست لب او که فراموش کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3551

تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3557

می روشن گهران چهره گلفام بودنقل صاحب نظران چشم چو بادام بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3566

دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3578

عارف از راه به سجاده تقوی نرودتیغ بر کف به سر منبر دعوی نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3583

طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3595

باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3597

باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟تلخی می نمک تلخی بادام شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3602

مانع شور جنون سلسله پا نشودسیل را موج عنان تاب ز دریا نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3604

چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟خط شبرنگ براتی است که راجع نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3611

تن حجاب سفر جان هوایی نشودسیر شبنم گره از آبله پایی نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3631

ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3633

خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3650

از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3661

گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3663

ز روی خشت خم از جوش باده جام افتادبیار باده که طشت خرد ز بام افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3672

شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3684

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3692

سخن ز لعل لبت آبدار می گرددز روی گرم تو شبنم شراب می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.