Saib Təbrizi: Mey və meyxana
عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Qəzəl 4146جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
Qəzəl 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Qəzəl 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Qəzəl 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Qəzəl 4166خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند
Qəzəl 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند
Qəzəl 4178هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند
Qəzəl 4186پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند
Qəzəl 4187تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند
Qəzəl 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Qəzəl 4211مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند
Qəzəl 4225مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند
Qəzəl 424نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟
Qəzəl 4240آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود
Qəzəl 4252Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.
Qəzəl 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Qəzəl 4273از می چو آن غزال، سیه مست می شوددر جلوه هر که بیندش از دست می شود
Qəzəl 4284روشن دلم ز باده گلفام می شودظلمت برون ز خانه به گلجام می شود
Qəzəl 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید
Qəzəl 433صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی رابناگوش تو سازد تازه ایمان تجلی را
Qəzəl 434سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را
Qəzəl 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد
Qəzəl 4367از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.