Saib Təbrizi: Mey və meyxana
مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Qəzəl 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش
Qəzəl 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش
Qəzəl 5044تسلیم در کشاکش اهل زمانه باشهرکس کمان طعن کند زه،نشانه باش
Qəzəl 5045Yansan, elə yan ki, sən axırda hədər olma,Məğrurluğunun həddini bil, o qədər olma.
Qəzəl 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش
Qəzəl 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرشترکن دماغ جان ز می روح پرورش
Qəzəl 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش
Qəzəl 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Qəzəl 5067دلدار ماست محو خط مشکفام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش
Qəzəl 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش
Qəzəl 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش
Qəzəl 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش
Qəzəl 5111در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط
Qəzəl 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟
Qəzəl 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع
Qəzəl 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Qəzəl 5138دل مست حیرت و سر پرشور درسماعموسی به خواب بیخودی وطور درسماع
Qəzəl 5154نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلافمیتوان چون جام می دیدن ته دلهای صاف
Qəzəl 5159نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف
Qəzəl 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف
Qəzəl 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف
Qəzəl 5181آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشقبحر یک قطره تلخی است زپیمانه عشق
Qəzəl 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.