Qəzəl 5025

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 5034

با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5036

چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5044

تسلیم در کشاکش اهل زمانه باشهرکس کمان طعن کند زه،نشانه باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5045

Yansan, elə yan ki, sən axırda hədər olma,Məğrurluğunun həddini bil, o qədər olma.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5052

گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5054

میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرشترکن دماغ جان ز می روح پرورش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5058

خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5060

ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5067

دلدار ماست محو خط مشک‌فام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5068

ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5072

از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5080

آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5111

در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5118

ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5129

مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5135

به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5138

دل مست حیرت و سر پرشور درسماعموسی به خواب بیخودی وطور درسماع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5154

نیست بر آیینه دُردی‌کشان گرد خلافمی‌توان چون جام می دیدن ته دل‌های صاف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5159

نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5162

ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5166

ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5181

آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشقبحر یک قطره تلخی است زپیمانه عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5182

پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.