Saib Təbrizi: Mey və meyxana
جان آرمیده میشود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق
Qəzəl 5200می شود خرج زمین چون میوه خام افتد به خاکوای بر آن کس که اینجا ناتمام افتد به خاک
Qəzəl 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک
Qəzəl 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگکه از شمار شرر می دهد خبر دل سنگ
Qəzəl 5231از روی لاله گون تو در خون تپید رنگدیوانه وار پیرهن گل درید رنگ
Qəzəl 5245شکوه حسن فزون گردد از لباس جلالشود دو آتشه رنگ بتان ز جامه آل
Qəzəl 5246خمار من نشکست از ایاغ چشم غزالفزود داغ جنونم ز داغ چشم غزال
Qəzəl 5247گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسالیکی شده است لب بام و جویبار امسال
Qəzəl 5251قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل
Qəzəl 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل
Qəzəl 5257مشو چو بیخبران غافل از نظاره گلکه یک دو صبح بود شوخی ستاره گل
Qəzəl 5263تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دلتا کی به سینه سنگ زنم ز آرزوی دل
Qəzəl 5265روزی که سوخت برق تجلی نقاب گلبلبل چگونه اب نشد از حجاب گل
Qəzəl 5270مرو بیرون ز عشرتخانه دلکه می می جوشد از پیمانه دل
Qəzəl 5284چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده امدر خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام
Qəzəl 5290از جنون، این عالَمِ بیگانه را گم کردهامآسمانسیرم زمینِ خانه را گم کردهام
Qəzəl 5309آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشهامبیستون کان زمرد شد زآب تیشهام
Qəzəl 5315از سواد شهر وحشت میکند دیوانهاممیکشد از لفظ دامن معنی بیگانهام
Qəzəl 5317نیست از عزلت غباری بر دل دیوانهامدر بهاران از زمین سر بر نیارد دانهام
Qəzəl 535می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا
Qəzəl 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتماز سبک مغزی گرانسنگ است خواب غفلتم
Qəzəl 5356تا به زانو رفته پای من به گل از لای خمپای رفتن نیست ازمیخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.