Saib Təbrizi: Mey və meyxana
نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشمز آتش طلعتی روشن نشد محراب آغوشم
Qəzəl 5563به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشم
Qəzəl 5566ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشمز معنیهای رنگین باده پیمانه خویشم
Qəzəl 5570نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم
Qəzəl 5580چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم
Qəzəl 5599در بهاران دل دیوانه نگیرد آرامتا به چون گرم شود دانه نگیرد آرام
Qəzəl 5624شفق آلود شراب است مگر دستارم؟که فتاده است به پا همچو سحر دستارم
Qəzəl 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشمکوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم
Qəzəl 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم
Qəzəl 565آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
Qəzəl 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما
Qəzəl 5684چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیمبه که پیمانه خود از سر منصور کنیم
Qəzəl 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم
Qəzəl 5687نوبهارست بیا روی به میخانه کنیممغز را از می گلرنگ پریخانه کنیم
Qəzəl 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
Qəzəl 5717ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارمبهشتی از دل دیوانه در بغل دارم
Qəzəl 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم
Qəzəl 5754چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم
Qəzəl 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم
Qəzəl 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم
Qəzəl 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Qəzəl 5773به جای باده اگر در پیاله آب کنیمز تنگ حوصلگی مستی شراب کنیم
Qəzəl 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره امدل زنده از محیط برآید شراره ام
Qəzəl 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.