Saib Təbrizi: Mey və meyxana
خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Qəzəl 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
Qəzəl 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Qəzəl 6335حضور می طلبی سینه را مصفا کنگهر پرست تو گنجینه را مصفا کن
Qəzəl 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Qəzəl 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن
Qəzəl 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن
Qəzəl 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه منز زور باده به سنگ آمده است شیشه من
Qəzəl 6353کسی که می نهد از حد خود قدم بیرونکبوتری است که می آید از حرم بیرون
Qəzəl 6360خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان
Qəzəl 6362گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان
Qəzəl 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن
Qəzəl 6376ساقی دمید صبح، علاج خمار کنخورشید را ز پرده شب آشکار کن
Qəzəl 6378Ya ürəklə ələ al camı, meyə hörmət elə,Ya da heç meyxanaya basma qədəm, möhlət elə.
Qəzəl 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن
Qəzəl 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن
Qəzəl 6387در بیخودی گذشت زمان شباب منشد پرده دار دولت بیدار خواب من
Qəzəl 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Qəzəl 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن
Qəzəl 6415با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان
Qəzəl 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان
Qəzəl 6420از ریگ توان روغن بادام گرفتننتوان ز خسیسان جهان کام گرفتن
Qəzəl 6428جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن
Qəzəl 6433یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.